یک سوال جدید

بدون اسم از مشهد: یک منبع ناآگاه که نمی‌خواست نامش فاش شود اعلام کرد: چندین مرغ یک پا، مقابل ساختمان انجمن حمایت از مرغ و تخم مرغ، تجمع کرده و اعتراض خود را نسبت به از دست دادن یک پایشان اعلام کردند. در پی این اتفاق، ایادی مشت بر دهان خورده به عنوان یک گزارشگر به جمع این مرغ‌های یک پا رفته و با یکی از آنان مصاحبه کرده است که می‌خوانید:

شما چرا اینجا تجمع کرده‌اید؟

برای اعتراض.

اعتراض به چی؟

معلومه دیگه. می‌بینی که همگی ما یک پا نداریم.

آها حالا متوجه شدم. خب شما از اول درست حرفتو بزن دیگه. چرا مبهم جواب می‌دی؟

خب بابا،  تو عجب آدم سختگیری هستی. اصلا حالا که این طوری شد منم مصاحبه نمی‌کنم. باید کارتتو نشون بدی.

کارت چی؟ بفرما اینم کارت. حالا می‌تونم باهاتون مصاحبه کنم؟

می‌تونی، اما به شرطی که بیخودی گیر ندی. من الان اعصاب ندارم.

چشم، دیگه تکرار نمی‌شه. فقط می‌شه بفرمایین چرا شما قدقد نمی‌کنین؟

معلومه دیگه مرغی که یک پا نداشته باشه، چطوری می‌تونه قدقد کنه؟

مگه قدقد کردن شما به پاهاتون ربط داره؟

البته که ربط داره. ما مرغ‌ها وقتی دلمون خوش باشه و زندگی به کاممون شیرین باشه، قدقد می‌کنیم، نه الان که کارد بزنی خونمون درنمی‌یاد. اون وقت شما می‌خوای ما قدقد هم بکنیم؟

خب حالا شما چرا یک پا دارین؟

چون صاحبامون خواستن که ما این طوری باشیم.

مگه شما چی کار کردین؟

نمی‌دونم این چه بخت و اقبالی بود. اصلا چرا این پدر و مادرها به ما مرغ‌های بیچاره گیر دادن؟ دیواری کوتاه‌تر از دیوار ما پیدا نکردن؟ این همه جانور وحشی و اهلی هست، خب یک پای اونارو بگیرن.

شما چه حیوانی رو پیشنهاد می‌کنین؟

خروس‌ها! باید خروس پدر و مادرها یک پا داشته باشه.

خب شما فکر می‌کنین چه چیزی باعث شده که این بلا سرتون بیاد؟

به نظر من تقصیر این نسل سومی‌هاست. وقتی این نسل سومی‌ها حرف پدر و مادرشون رو گوش نمی‌دن، لجبازی می‌کنن و هر کاری دلشون می‌خواد انجام می‌دن، خب مادر و پدرها هم مجبورن این بلا رو سر ما بیارن دیگه.

شما چه راهکاری پیشنهاد می‌کنین؟

به نظر من باید امثال شما که برای نسل سومی‌ها مطلب می‌نویسید، کمی هم نصیحتشون کنین که یه خورده فکر ما مرغ‌های بیچاره رو هم بکنن. آخه نمی‌دونین ما با یک پا چقدر به سختی زندگی می‌کنیم. اگه این نسل سومی‌ها به حرف‌های پدر و مادرشون گوش بدن و لجبازی نکنن، ما هم خیلی راحت و آسوده با دو تا پا می‌ریم سر خونه و زندگیمون... .