روایت دینی با زبان امروزی‌

چندی پیش مجموعه‌ای از ‌کتاب‌های شعر ناشری در مشهد را دیدم که در آنها اتفاق‌هایی امیدوار کننده و شعرهایی درخشان می‌توانستی بخوانی. اگر شاعران، داستان‌نویسان و هنرمندان شهرستانی می‌توانستند بر مافیای توزیع و پخش کتاب غالب شوند و روابط تو در توی چرخه معرفی و تبلیغ رسانه‌ای کتاب انصاف بیشتری از خود به خرج می‌داد، بسیاری از مجموعه‌های شعر شاعران و ‌کتاب‌های ادبیات داستانی که در مشهد، اصفهان، اهواز، رشت، شیراز و دیگر شهرهای ایران منتشر می‌شوند از نظر ارزش ادبی لیاقت طرح در بالاترین سطوح را داشت.

مجموعه‌ای که درباره آن سخن می‌گوییم برگزیده‌ای است از داستان‌های زندگی چهارده معصوم‌ع که با زبانی امروزی و برآمده  از نگاهی تازه به ادبیات دینی منتشر شده است. نویسندگان این ‌کتاب‌ها (که متاسفانه ناشر در معرفی آنان و سوابقشان خست به خرج داده است و خواننده هیچ از آنها نمی‌داند) در این ‌کتاب‌ها سعی کرده‌اند وحدت رویه‌ای در روایت داستان‌ها حفظ کنند اگر چه تفاوت قلم‌ها و نگاه‌ها در ‌کتاب‌ها کمابیش خود را نشان می‌دهد. در مواردی نویسنده دخالت‌های مستقیمی در روایت کرده است و دیدگاه‌های شخصی‌اش را در روایت اعمال کرده است و در مواردی نویسنده‌ای سعی بر آفرینش یک روایت مبتنی بر تصویر و ایجاز داشته و نتیجه‌گیری را به عهده مخاطب گذاشته است. در عین حال ریتم کلی آثار و ایجازی که در آنها جریان دارد، قابل تامل است.

مجموعه ‌کتاب‌های یاد شده با اتکا به متون دینی و ‌کتاب‌های حدیث نوشته شده است و نشان می‌دهد در صورتی که هنر بازآفرینی امروزی روایت‌های کهن را داشته باشیم می‌توان با زبان هنری و معاصر متونی خواندنی برای نسل آینده از دل روایات مربوط به اولیای دین بیرون کشید. نگارنده اطلاع یافته است که این مجموعه در حال ترجمه به چند زبان است و در صورت ترجمه و ارائه درست آنها می‌توان به تهیه متونی پیراسته برای عرضه به مخاطبان امروزی در کشورهای دیگر برای آشنایی با پیشوایان شیعه امید بست.

 البته در این میان باید جانب احتیاط را از دست نداد چرا که کار برای بزرگان دین حساسیت‌های ویژه‌ای دارد. در این مجموعه شاهدیم نویسندگان برای ایجاد حسی داستانی و صمیمیت با شخصیت‌ها در آوردن جملات دعایی که در تحبیب و تجلیل ائمه و پیامبر(ص) استفاده می‌شود  خساستی بی مورد به خرج داده‌اند و گاه این خساست برای مخاطب آزاردهنده است.

آرش شفاعی‌