وای... بازم بارون اومد!

انواع شب ادراری‌

شب ادراری‌های کودکان به دو دسته تقسیم می‌شود:

دسته اول: کودکان خردسال زیر 5 سال که هنوز مراحل کنترل ادرار را در طول شب نیاموخته‌اند.

دسته دوم: کودکانی که بعد از 3 ماه متوالی قادر بوده‌اند شب‌ها خشک بخوابند مجددا دچار ناتوانی کنترل  ادرارشان شده‌اند، علل مختلفی در این نوع شب ادراری موثر است نظیر طلاق والدین، مرگ یکی از والدین، تولد کودک دیگر، ترس و اضطراب از دست دادن مهر و محبت والدین، جلب نظر والدین، ترس از تنبیه و در بچه‌های بزرگتر مشکل در مدرسه و دوستان و در کل هیجانات مختلف همچنین مشکلات کلیوی، مثانه، مجاری ادراری، عفونت‌های گوناگون سیستم دفاع ادرار نیز موثر است.

ثابت شده است عوامل ارثی و سوابق والدین نیز در بروز شب ادراری موثر است به باور کارشناسان و پزشکان باید توجه داشت همان‌طور که زمان راه افتادن و حرف زدن بچه‌ها با هم متفاوت است، روند بالا رفتن ظرفیت مثانه و زمان قدرت کنترل مثانه نیز در کودکان ممکن است باهم متفاوت باشد.

به گفته پزشکان، یکی از عوامل بسیار مهم در شب ادراری که‌ به تازگی بسیار اهمیت پیدا کرده است، آلرژی و حساسیت کودک به غذاها و بخصوص شیر گاو است، لذا باید دقیقا توجه داشت که در چه شب‌هایی و با مصرف چه مواد یا غذاهایی این شب ادراری تشدید می‌شود تا از مصرف آنها پرهیز گردد.

از سوی دیگر برخی پزشکان معتقدند که خواب عمیق در ابتلا به شب ادراری تاثیری ندارد بلکه تحقیقات جدید نشان داده است که بین خواب کودکان مبتلا به شب ادراری و سایر کودکان تفاوتی وجود ندارد و خیس کردن در هر مرحله از خواب چه عمیق و چه سطحی ممکن است اتفاق بیفتد.

درمان شب ادراری‌

به اعتقاد دکتر غلامرضا عبادی مهمترین اقدام درمانی توجیه کردن والدین است که شب ادراری غیرارادی است و به هیچ وجه نباید کودک تنبیه یاسرزنش شود و دیگر اعضای خانواده نیز نباید کودک را به علت شب ادراری مسخره کنند. تشویق کودک به بیان مشکلات خود و اصلاح رابطه کودک و اعضای خانواده، از بین بردن جو اضطراب برای کودک تهیه و نصب ورقه بالای تخت کودک به این منظور که شب‌‌هایی که کودک خشک باشد توسط خودش یک ستاره یا خورشید روی آن علامت زده شود و می‌‌توان به منظور تشویق یک جایزه مثلا‌ ده ستاره به او داد. به کودک اطمینان بدهید که شب ادراری در سن او مساله طبیعی است و تقصیر او نیست و به بفهمانید که او این کار را از روی عمد انجام نمی‌دهد.

به کودک اجازه ندهید مایعات زیاد دو ساعت قبل از این که به رختخواب برود بنوشد. کودک را قبل از خواب حتما به دستشویی ببرید.

در طی روز با کودک تمرین کنید که کمی ادرار خود را به مدت طولانی‌تری نگه دارد تا ظرفیت مثانه بزرگ‌تر شود و ادرار بیشتری نگه دارد و بعد ادرار را تخلیه کند ولی این مدت نگه داشتن ادرار را زیاد طولانی نکنید به صورت معمول کودک را دو تا سه بار در طول نیمه شب بیدار کنید و او را به دستشویی ببرید تا ادرار خود را تخلیه کند. همچنین مسیر دستشویی تا محل خواب کودک را طوری طراحی کنید که کودک به راحتی به توالت دسترسی داشته باشد.

به او یاد دهید که باید در طول شب دستشویی‌اش را نگه دارد نه این که او را تهدید به تنبیه کردن کنید و نه تحقیرش کنید.

باید حس مسوولیت را به او القا کنید و  باید کاری کنید که این موضوع نه‌تنها دغدغه ذهنی شما بلکه دغدغه ذهنی او شود.

یک چراغ خواب روشن کنید تا او شب‌ها بدون ترس بتواند به دستشویی برود و شما را بیدار نکند.

تجویز دارو برای درمان این اختلال رفتاری معمولا کوتاه‌مدت و با توجه به سن و وزن کودک است و باید تحت نظر پزشک انجام شود و با توجه به امکان عدد بیماری پس از قطع دارو بهتر است که با استفاده از روش‌های غیردارویی همچون آرامش دادن و تعیین جایزه، درمان صورت گیرد و افزایش سطح آگاهی والدین و معلمان و اصلاح الگوهای محیطی حاکم بر دنیای روانی کودک نیز از شیوه‌های مهم پیشگیری از بروز این اختلال رفتاری در کودک است.

دیانا رحمتی