سرمایه‌ای از جنس دانش‌

3-  فناوری اطلاعات، تنها محصول ظهور یک فناوری نوین در حوزه خاصی از علم نیست، بلکه ناشی از تحولی است که اثرات آن شامل‌کلیه عرصه‌های زندگی بشری است. فناوری اطلاعات تعاریف و حوزه های  جدیدی را در ابعاد مختلف زندگی عصر جدید به‌وجود آورده و به سرعت در حال تغییر ساختار و سازماندهی مجدد سازمان‌ها و دولت‌ها است.

4- اطّلاعات، مهمترین ابزار مدیریت برای سیاست گذاری، برنامه ریزی، نظارت، هدایت و توسعه بخش‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور است و درآینده پیش رو ، فنّاوری اطّلاعات و ارتباطات از مهمترین عوامل توانمندسازی بخش‌های مختلف  به‌شمار می‌آید و به‌طور دقیق‌تر عامل حیاتی ظهور و گسترش اقتصاد دانایی محور است. با توجه به اهمیت موضوع، مدیریت ارتباطات و فنّاوری اطّلاعات در کشورهای توسعه یافته ساختار و جایگاه ویژه‌ای در سطح عالی دولتها دارد.

5- از راهکارهای حفظ دانش انتقال آن از نیروهای مجرب و عالم به نیروهای جوان و پُر تحرک و توجه به رویکرد و استراتژی‌های دانش آفرینی به مثابه وظیفه ای سازمانی است. بهره گیری از روش‌ها، فرایندها، ساز و کارها در چارچوب رویکرد واستراتژی‌های تولید، حفظ و احیای دانش در مراکز پرسابقه نه تنها موجب تقویت ذخایر فکری، علمی و تجربی اعضای هیات علمی و کارکنان آن مراکز می‌شود، بلکه الگوی مناسبی برای مراکز نوپا و جوان برای برخورداری از کاربست های تولید و ذخیره سازی دانش، دریافت دانش تولید شده و موجود از صنایع و سایر مراکز می شود.

6- برای غنی سازی مخازن دانش باید به تهیه انواع چکیده و خلاصه از دانش برای بهره برداری سریع‌تر، ایجاد پایگاه اطلاعاتی گفت و گوها و ضبط تجربیات مشترک افراد در زمینه های خاص، سامانه‌های کاردان قانونمند و ردیابی دانش و اطلاعات موضوعی خاص و برقراری ارتباط با مدیرانی با تخصص های ویژه، طبقه بندی، اولویت بندی و انجام اصلاحات دقیق منظم در دانش نامشهود و مشهود موجود در صنایع براساس رویکردهای مبادلات تجربیات و مشاهدات کارکنان، ایجاد مخازن مدارک داخلی، پایگاه های دانشی درس‌های آموخته شده و کارگا ه  های  آموزشی، کاربست نظام‌های ارزشیابی و جبران خدمات برای تغییر رفتار همت گمارد.

7- دانش نوعی سرمایه و دارایی است. کارایی بازار مراکز علمی با تکمیل ابزارهای تحلیلی، بهتر شده و داد و ستد دانش روز به روز فزونی می‌گیرد. وجه مشترک عوامل دانش آفرینی، ضرورت صرف به زمان و ایجاد مکان مناسب و تقریر وظایف خاص برای دانش آفرینی، خرید، انتقال، جذب و به‌کارگیری آن است. فضای دانش آفرینی را نباید صرفاً جایی دانست که ابداعات تنها در محدوده` آنها شکل می‌گیرند. اگر چه دانش آفرینی به خودی خود ارزشمند است اما تنها نتیجه ارزشمند فعالیت‌های علمی نیست بلکه تجربیات، نگرشها، تحلیلهای مبتنی بر تیزبینی و باورها و ارزشها سازنده آن هستند؛ لذا همانند هرمی تلقی می‌شود که هر وجه آن را یکی از همین اصول شکل می‌دهند. از این هرم باید نور و روشنایی تولید شود، نباید به گونه ای عمل کرد که هرم تولیدگر آتش باشد که نه تنها سودمند نخواهد بود بلکه سوزانده` تولید علم و انتقال آن خواهد شد و تأثیری مورد انتظار بر پرورش نیروی انسانی متخصص و متعهد نخواهد داشت.

دکترعلیرضا یارقلی
عضو هیأت علمی مرکز تحقیقاتی فناوری اطلاعات و ارتباطات پیشرفته دانشگاه صنعتی شریف‌