بهزاد داداش‌زاده در گفت‌و‌گو با جام‌جم:
تیم ملی فوتبال امید ایران بار دیگر به نقطه شروع رسیده است؛ نقطه‌ای که در چند دهه گذشته بار‌ها با تغییر سرمربی، وعده حمایت و امیدواری به پایان ناکامی‌ها همراه بوده، اما سرانجامی جز حسرت نداشته است. پس از عملکرد ناامیدکننده امیدها در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا و استعفای حسین عبدی، فدراسیون فوتبال این بار سکان هدایت تیم امید را به یحیی گلمحمدی سپرد؛ مربی باتجربه‌ای که حالا باید برای تحقق یکی از قدیمی‌ترین آرزو‌های فوتبال ایران تلاش کند. آخرین حضور فوتبال ایران در المپیک به بازی‌های ۱۹۷۶ مونترال بازمی‌گردد. از آن زمان تا المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس دقیقا ۵۲ سال فاصله خواهد بود؛ نیم‌قرنی که نسل‌های مختلف فوتبال ایران در حسرت پایان آن مانده‌اند.
یحیی؛ از افتخارات باشگاهی تا مأموریت ملی
گلمحمدی که پس از دوران موفق مربیگری در پرسپولیس، این فصل هدایت دهوک عراق را برعهده داشت، در مراسم معارفه خود تأکید کرد که پیشنهاد سرمربیگری تیم امید را بدون تردید پذیرفته است. او گفت: «اولین پیشنهادی که شد، بی‌درنگ قبول کردم. تنها چیزی که به من انگیزه و انرژی داد، این بود که بتوانم با جوانان کشورم کار کنم.» با این حال، نکته مهم در صحبت‌های سرمربی جدید امیدها، نگاه او به مأموریتی فراتر از کسب سهمیه المپیک بود. گلمحمدی تأکید کرد: «هدف اصلی ما شاید المپیک باشد، ولی به نظرم هدف بزرگ‌تر ساختن آینده فوتبال کشور است.»
این رویکرد نشان می‌دهد سرمربی جدید قصد دارد علاوه بر تلاش برای صعود به لس‌آنجلس، تیم امید را به بستری برای شناسایی استعداد‌ها و تقویت پشتوانه تیم ملی بزرگسالان تبدیل کند؛ موضوعی که در سال‌های گذشته همواره یکی از ضعف‌های ساختاری فوتبال ایران بوده است. گلمحمدی همچنین وعده داد در‌های تیم امید به روی تمام جوانان مستعد کشور باز است. او با تأکید بر اینکه حتی یک بازیکن شایسته نباید نادیده گرفته شود، خواستار افزایش تعداد اعضای کادر فنی برای شناسایی استعداد‌ها در سراسر ایران شد. البته تحقق چنین برنامه‌ای نیازمند امکانات، زمان و همکاری باشگاه‌هاست؛ مسائلی که بدون حمایت عملی فدراسیون فوتبال، ممکن است در حد وعده باقی بماند.
تاج و امید به پایان یک ناکامی طولانی
مهدی تاج نیز در مراسم معارفه گلمحمدی، انتخاب او را تصمیمی مهم برای آینده فوتبال ایران دانست. رئیس فدراسیون با اشاره به افتخارات باشگاهی گلمحمدی و امیر قلعه‌نویی گفت که این دو مربی در مجموع ۱۸ جام قهرمانی کسب کرده‌اند و از بهترین گزینه‌های داخلی برای هدایت تیم‌های ملی هستند و یادآوری تلاش‌های صورت‌گرفته در دوره‌های گذشته تأکید کرد: «امیدوارم این بار شرمنده مردم نشویم و تیم امید پس از سال‌ها بتواند گام مؤثری بردارد.» رئیس فدراسیون همچنین به حضور ۴۸ بازیکن زیر ۲۱ سال در لیگ فوتبال ایران اشاره کرد و آنها را ظرفیت مهمی برای تشکیل تیمی قدرتمند دانست. او از حمایت وزارت ورزش و برنامه‌ریزی برای هماهنگی میان گلمحمدی و قلعه‌نویی خبر داد؛ هماهنگی که می‌تواند در مسیر آماده‌سازی تیم امید تعیین‌کننده باشد. با این وجود، تجربه سال‌های گذشته نشان داده صرف انتخاب مربیان پرافتخار یا برگزاری چند اردوی تدارکاتی، تضمینی برای موفقیت نیست. تیم امید به برنامه‌ای منسجم، مسابقات بین‌المللی مناسب و همکاری مستمر باشگاه‌ها برای در اختیار گذاشتن بازیکنان نیاز دارد.
آزمونی فراتر از یک انتخاب
اکنون گلمحمدی در برابر چالشی قرار گرفته که مربیان متعددی پیش از او در عبور از آن ناکام مانده‌اند. تفاوت این دوره نه فقط در نام سرمربی، بلکه باید در شیوه حمایت و برنامه‌ریزی فدراسیون فوتبال نمایان شود. المپیک ۲۰۲۸ می‌تواند فرصتی تاریخی برای پایان دادن به دوری ۵۲ ساله فوتبال ایران از بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جهان باشد، اما پرسش اصلی همچنان پابرجاست: آیا این بار وعده‌های فدراسیون و برنامه‌های سرمربی جدید به نتیجه خواهد رسید یا نسل دیگری از استعداد‌های فوتبال ایران باز هم فرصت حضور در المپیک را از دست خواهد داد؟
گلمحمدی مأموریت خود را آغاز کرده و تاج هم وعده حمایت داده است؛ حالا فوتبال ایران منتظر نتیجه است، نه تکرار وعده‌ها.
در گفت‌و‌گو با جام‌جم آنلاین مطرح شد
حجتالاسلام ذوعلم:
