شب‌های شهریور را احیا کنید

جشنواره شب های شهریور
جشنواره «شب‌های شهریور» یکی از رویدادهای اثرگذار شعر در دهه ۸۰ بود که توانست شاعران جوان سراسر کشور را گرد هم آورد و نام‌های بسیاری را به فضای ادبیات ایران معرفی کند؛ رویدادی که تعطیلی آن، نمونه‌ای از کم‌توجهی به برنامه‌های فرهنگی جریان‌ساز است و امروز می‌توان با نگاهی تازه آن را احیا کرد.
کد خبر: ۱۵۶۵۸۸۳
نویسنده آرش شفاعی/ سردبیر جام جم آنلاین

به گزارش جام جم آنلاین ، شاعران و دوستداران شعر، در دهه هشتاد که دهه‌ای پررونق و مبارک برای شعر بود، نام یک جشنواره ادبی پربار را به یاد دارند: جشنواره شب‌های شهریور.

 

«شب‌های شهریور» چگونه به یک رویداد مهم ادبی تبدیل شد؟

این جشنواره را سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران برگزار می‌کرد، هیأت داورانی حرفه‌ای و نام آشنا برای داوری آثار شاعرانی که از سراسر کشور در جشنواره شرکت می‌کردند، انتخاب می‌شدند و پس از پایان جشنواره و اعلام نام برگزیدگان، مجموعه آثاری که در مراحل پایانی حائز امتیاز شده بودند، منتشر می‌شد.

این جشنواره به سرعت به یک ویژند مهم و مؤثر در ادبیات کشور تبدیل شد. با وجود اینکه در آن دوران چندین جشنواره و جایزه ادبی مهم مانند جایزه کتاب سال جوان دفتر شعر جوان، کنگره شعر و داستان جوان بندرعباس و جوایز ادبی متعدد بخش خصوصی، رونق داشت، ابتکار سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در سطح کشور مورد توجه شاعران جوان قرار گرفت و این رویداد ادبی، به رونق ادبیات و شعر کشور کمک بسیاری کرد.

 

از «شب‌های شهریور» تا نام‌های ماندگار شعر ایران

امروز اگر کتاب آثار دوره‌های مختلف جشنواره را مرور کنیم، به تعداد بسیاری از نام‌های برجسته و شاعران درخشان برمی‌خوریم که هرکدام در فضای ادبیات و شعر ایران، به یک نام معتبر بدل شده اند. حمایت شهرداری تهران و دلسوزی و توجه شاعرانی چون علیرضا قزوه و عبدالجبار کاکایی که برگزارکنندگان اصلی جشنواره بودند، باعث شده بود شهرداری صاحب یک ویژند معتبر و مهم در حوزه ادبیات شود.

 

چرا رویدادهای ادبی یکی‌یکی تعطیل شدند؟

مانند بسیاری از رویدادهای ادبی و فرهنگی موفق در سطح کشور، بعد از چند سال کج سلیقگی مدیران باعث شد این جشنواره تعطیل شود و کشور از تأثیرات ارزشمند آن محروم شود. این اتفاق شوربختانه در مورد چندین رویداد ادبی ارزشمند دیگر نیز تکرار شد. با وجود اینکه مسؤولان در دولت و سازمان‌ها و نهادهای حکمرانی همیشه ادعای حمایت از شعر، ادبیات و زبان فارسی داشته اند، نتیجه عملکرد آنان باعث شده است، اتفاقاتی که باعث رونق گرفتن این حوزه‌ها می‌شد، یکی یکی از صحنه روزگار محو شود و حاصل رکود و بی عملی در فضای ادبی کشور است. اگر تعداد جلسات ادبی را که در فرهنگسراهای تهران برگزار می‌شود، با آن دوران مقایسه کنیم متوجه می‌شویم که تعطیل کردن رویدادهای ادبی و بی توجهی به خواست و ذوق شاعران جوان به چه رکودی در ادبیات و شعر منجر شده است.

 

شهرداری تهران یک ویژند ادبی داشت

«شب‌های شهریور» یک ویژند برای شهرداری و سازمان فرهنگی و هنری آن بود و البته هنوز هم هست. این ویژند با مشارکت ده‌ها هنرمند و شاعر از سراسر ایران به وجود آمده است، نتیجه اندیشه‌ای فرهنگی و جریان ساز بوده است و تعطیلی آن، بی اعتنایی ظالمانه‌ای به شعر به عنوان هنر ملی کشور بود. خوب است شهرداری تهران با بازنگری در عملکرد مدیران گذشته، با رویکردی تازه و براساس موقعیت امروز، به بازطراحی و احیای دوباره این ویژند اهتمام داشته باشد. به یاد داشته باشیم شعارهای زیبا در حمایت از فرهنگ و ادبیات تا زمانی که با اقدامات عملی همراه نباشد، در حد همان شعارهای زیبا باقی خواهند ماند.  

newsQrCode

نیازمندی ها