معیوب بودن فوتبال ایران با صالح حردانی چه کرد؟

جام جم آنلاین – صالح حردانی گویا به دلیل جر و بحث با سهراب و البته سابقه بی انضباطی در تمرینات استقلال از سوی سرمربی استقلال اخراج شده. سهراب بختیاری زاده گفته تا زمانی که در استقلال است صالح حردانی در تیم او جایی ندارد. او حتی اجازه حضور در تمرینات را هم نخواهد داشت. او باید منتظر بماند که آیا سهراب او را می‌بخشد و یا اینکه باید نیم فصل از جمع آبی پوشان جدا شود. این وضعیت بسیار ناگواری برای صالح خواهد بود. بازیکنی که به دلیل بی انضباطی از تیم اخراج شود و نیم فصل هم اجازه بازی کردن نداشته باشد مسلما چیز‌های زیادی را از دست می‌دهد. او کاملا واقف است که تقصیر زیادی دارد. اما با این حال کل تقصیر را نباید گردن او انداخت.
 
یک اتفاق تکراری
اخراج بازیکنان به دلایل انضباطی در فوتبال ایران اتفاق تازه‌ای نیست. در سال‌های گذشته بار‌ها شاهد کنار گذاشته شدن بازیکنان مطرح به دلیل اختلاف با مربیان، بی‌انضباطی در تمرینات یا رفتار‌های خارج از چارچوب حرفه‌ای بوده‌ایم. اتفاقی که در فوتبال حرفه‌ای جهان نیز رخ می‌دهد، اما نه با این فراوانی.
یکی از مهم‌ترین دلایل این تفاوت را باید در ساختار فرهنگی باشگاه‌های حرفه‌ای جست‌و‌جو کرد. در بسیاری از باشگاه‌های بزرگ دنیا بازیکن از همان روز نخست ورود به مجموعه با مجموعه‌ای از قوانین رفتاری، فرهنگی و حرفه‌ای آشنا می‌شود. بازیکن تنها برای تمرین و مسابقه به باشگاه نمی‌رود بلکه بخشی از یک ساختار بزرگ‌تر می‌شود که برای حفظ نظم و هویت خود استاندارد‌های مشخصی دارد.
در فوتبال حرفه‌ای اروپا و بسیاری از لیگ‌های معتبر جهان باشگاه‌ها روی آموزش فرهنگی سرمایه‌گذاری می‌کنند. بازیکنان درباره نحوه رفتار در رختکن، ارتباط با هم‌تیمی‌ها، تعامل با کادر فنی، مواجهه با رسانه‌ها و حتی فعالیت در شبکه‌های اجتماعی آموزش می‌بینند. بازیکن از ابتدا می‌داند که عبور از خطوط قرمز چه پیامد‌هایی خواهد داشت.
در مقابل در فوتبال ایران هنوز بخش زیادی از تمرکز باشگاه‌ها روی مسائل فنی و نتیجه‌گیری قرار دارد. موضوعات فرهنگی و آموزشی معمولاً در اولویت‌های بعدی قرار می‌گیرند. به همین دلیل گاهی بازیکنان باتجربه نیز دچار رفتار‌هایی می‌شوند که در فوتبال حرفه‌ای جهان کمتر دیده می‌شود. وقتی ساختار فرهنگی قدرتمندی وجود نداشته باشد برخورد‌های انضباطی شدید به تنها راهکار مدیران و مربیان تبدیل می‌شود.
 
نتیجه گیری: صالح مقصر نیست؟!
پرونده صالح حردانی و استقلال را می‌توان از همین جنبه نیز بررسی کرد. شاید اصل ماجرا فقط یک اختلاف یا یک رفتار خاص نباشد بلکه نشانه‌ای از خلأیی باشد که سال‌هاست در فوتبال ایران دیده می‌شود. باشگاه‌های موفق دنیا نه فقط روی تاکتیک و تکنیک بلکه روی فرهنگ سازمانی نیز سرمایه‌گذاری می‌کنند. کاهش تنش‌ها، افزایش نظم تیمی و جلوگیری از بحران‌هایی است که می‌تواند تمرکز یک تیم را در طول فصل بر هم بزند.
اخراج حردانی شاید برای استقلال یک تصمیم انضباطی باشد، اما در سطحی بزرگ‌تر بار دیگر این واقعیت را یادآوری می‌کند که فوتبال حرفه‌ای تنها در زمین مسابقه ساخته نمی‌شود و بخشی از موفقیت هر باشگاه به فرهنگی وابسته است که در رختکن و پشت صحنه شکل می‌گیرد. چیزی که در بسیاری از باشگاه‌های ایرانی دیده نمی‌شد. واقعا اگر در باشگاه‌های ایرانی نظیر همین استقلال چیزی به نام دپارتمان فرهنگی وجود داشت باز هم شاهد اخراج یکی مثل صالح حردانی از استقلال بودیم؟