در گفت و گو با جام جم آنلاین عنوان شد
بازگشت محمد دلاوری به علاقه اصلیاش؛ فرهنگ و هنر
عبور از اجرای برنامههای تند سیاسی و اقتصادی برای روایت آرام نصفجهان، جدیدترین چالش رسانهای، محمد دلاوری، مجری جنجالی تلویزیون است. او که معتقد است برندینگ اصفهان نباید صرفاً با بحران آب و فرونشست گره بخورد، در گفتوگو با ما از بازگشت به علاقه دیرینهاش در حوزه فرهنگ و هنر و فلسفه نمایش «جریان زندگی» در قاب تلویزیون میگوید.
به گزارش جام جم آنلاین؛ محمد دلاوری را به پرسشهای گزنده و صراحت کلام در برنامههای سیاسی و اقتصادی میشناسیم؛ مجریای که مسئولان را با تیغ سوالاتش به چالش میکشد. اما تماشایِ او در قاب «شهر زیبا» (شبکه نسیم)، جایی که هیبت رسمی مناظره را با روایت آرام فرهنگ و هنر اصفهان عوض کرده، پارادوکسی تماشایی است. این چرخشِ جسورانه از اقلیم سیاست به دنیای هنر، کنجکاویهای بسیاری برانگیخته است؛ آیا دلاوری سنگر نقد را ترک کرده یا معنایِ پرسشگری را تغییر داده است؟ در این گپ و گفت، از چرایی این تغییر مسیر و همنشینی دلاوری با زیباییهای شهر پرسیده شده.
چه شد که پس از سالها فعالیت در فضای سیاسی، به سراغ حوزهی فرهنگ و هنر رفتید؟
حضور من در حوزههای سیاسی و اقتصادی در برنامههایی مثل «تهران ۲۰» و «پایش»، بیش از آنکه انتخابی شخصی باشد، حاصل ضرورت حرفهای بود. اگر اختیار کامل داشتم، تمام عمر کاریام را در «فرهنگ و هنر» میگذراندم. در «شهر زیبا» در واقع به اصل علاقهام بازگشتهام و این موضوع برای من یک امتیاز بسیار دلنشین محسوب میشود.
رویکرد شما در «شهر زیبا» چیست و چه تفاوتی با کارهای پیشینتان دارد؟
تفاوت این تجربه با کارهای پیشین من در این است که قرار نیست فرهنگ و هنر اصفهان را معرفی کنم. من بهعنوان یک کنجکاو و ناظر، داستان این شهر را از زاویه دید خودم روایت میکنم. معتقدم اصفهان شهری تکرارنشدنی است و هر نگاهی به آن، لایههای تازهای را آشکار میکند؛ به همین دلیل روایت اصفهان هیچگاه کهنه نمیشود و همواره برای مخاطب جذاب باقی میماند.
آیا در برنامه به چالشهای روز اصفهان، از جمله بحران آب و فرونشست هم میپردازید؟
اگر برنامه ادامه پیدا کند، امکان پرداختن به این موضوعات وجود دارد؛ اما یک نگرانی جدی دارم: اینکه اصفهان، بهعنوان مهد فرهنگ ایران، در ذهن مخاطب فقط با «آب» و «فرونشست» گره بخورد. این مسائل مهماند و باید دربارهشان نگران بود، اما برندینگ اصفهان نباید به این دو موضوع محدود شود. اصفهان پیش از هر چیز باید بهعنوان «شهر شکوهمند فرهنگ و هنر» شناخته شود.
با توجه به پیشینه فعالیت حرفهای شما و اینکه نامتان به شکلی با توقیف آثار گره خورده، آیا در فرآیند تولید «شهر زیبا» خطقرمزهای خاصی به شما تذکر داده شد؟
خیر؛ از ابتدا طرح برنامه بر پایه فرهنگ و هنر اصفهان شکل گرفته بود و اساساً قرار نبود برنامه وارد مسائل چالشی شود؛ بنابراین چنین محدودیتی از ابتدا وجود نداشت. البته در خلال ضبط، مسیر برنامه بهگونهای پیش رفت که به موضوع «آب اصفهان» هم ورود کردیم، اما مأموریت اصلی همچنان روایت فرهنگ و هنر بود.
اصولا دلاوری فردی دغدغهمند است. دغدغهی اصلی شما در تولید این برنامه چیست؟
دوست دارم روی موضوعاتی کار کنم که «عمیق و ماندگار» باشند؛ کارهایی که برای امروز ساخته نشوند، بلکه بتوانند تا صد سال آینده هم ارزش تماشا داشته باشند. وقتی به بنایی تاریخی یا شهری با چنین ظرفیتهایی نزدیک میشویم، زیر لایههای ظاهری آن گنجهای فراوانی از حکمت، هنر، فلسفه و هویت نهفته است. چالش اصلی من این است که این مفاهیم عمیق را به زبانی بیان کنم که هم نسل جدید آن را بفهمد و هم نسل قدیم از تماشای آن لذت ببرد.
با آمدن نام شما کنار نام شهر زیبا، با توجه به شرایط امروز کشور، انتظار میرفت به جنگی که اصفهان هم از او کمنصیب نبوده، اشارهای شود. خودتان جای خالی «جنگ» را در برنامه حس نمیکنید؟
شهر زیبا پیش از آغاز جنگ ضبط شده بود و در زمان تولید، اساساً چنین شرایطی وجود نداشت. اگر اکنون قرار بود چنین برنامهای بسازم، طبیعتاً به موضوع جنگ هم میپرداختم. با این حال تأکید میکنم که حتی در شرایط جنگی هم باید از «زندگی» گفت؛ چرا که زندگی در دلِ سختیها، خود نوعی مقاومت است و بخشی از واقعیت جامعه است و نباید از آن غافل شد.
حرف آخر؟
دوست دارم تلویزیون علاوه بر پرداختن به جنگ، بحران و چالشهای روز، به «داستان زندگی» هم توجه کند. به اعتقاد من، زندگی در دل سختیها خود نوعی مقاومت است و نمایش آن میتواند معنایی عمیق و الهامبخش داشته باشد. میخواهم این برنامه به این ایده برسد که در دل هر بحران، جریان زندگی همچنان جاری است و همین جریان، بخشی از هویت واقعی جامعه را میسازد.
گفت و گو
