خانه نشینی
روزگار غریبی است ، نازنین...علی الخصوص این ماه فروردین که نه تمام می شود و نه دست از سر آدم برمی دارد.
بی محابا همه پولها را از نیمه اسفند خرج می کنیم و 13روز نوروز نیز ناچار اسکناس های نو به پای امور یاوه می ریزیم ، غافل از این که جیبهایمان به کر وصل نیست و از صبح 14فروردین تا اول اردیبهشت ، خود به اندازه یک سال طول می کشد. بی خود نیست که مردم عصبانی اند و به انتظار آمدن سر برج می نشینند، حوصله هیچ کاری را ندارند و سر کوچکترین مساله ای اعتماد به نفسشان را از دست می دهند.
اعتماد به نفس ربط مستقیم دارد با محتوای جیب. به یاد بیاورید شب عید را و از این مغازه به آیک نگاهی به دور و برتان بیندازید تا ببینید عرصه رستوران ها، مراکز تفریحی ، سونا، استخر و جکوزی تا چه حد از جماعت کارمند و حقوق بگیر خالی است ؛ البته که برای کسبه فروردین و اردیبهشت فرقی نمی کند، اما برای من و شما، بیرون نیامدن از خانه بهترین شیوه برای خرج نکردن است. بی خود نیست که جلسات سونا و استخر من و رفقایم راه نمی افتد. جز مهندس سابقی که چشم به سر برج ندوخته است ، بقیه ما باید صبر کنیم تا دریچه باجه بانکها به رویمان باز شود.
به همه دوستانم که زنگ زدم ، هیچکدام رویشان نشد که بگویند دلیل دوری شان از گفتگوهای مرطوب چیست ؛ ولی حقیقت همین است که خدمتتان عرض کردم. خانه نشینی ما از...کاش اقلا قانونی تصویب می شد که ادارات را به پرداخت مساعده در این ماه کشدار و طولانی ملزم می ساخت.
گفتگوهای مرطوب / سید علی میرفتاح
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
