ما مقصریم

چه بلایی بر سر سیاره مادری ما آمده است؛ امواج خروشان سونامی از سویی هزاران نفر را در شرق آسیا به ژرفنای نیستی می کشاند.

کد خبر: ۱۲۷۵۳۲

بم می لرزد و نهیب حادثه بنیان هزاران بی گناه را در چشم بر هم زدنی بر هم می زند. جنگل های بلوط طعمه شعله های سرکش آتش می شود و سر انجام در عرض چند ساعت کاترینای دیوانه زمین و زمان را درهم می آویزد و جلوه ای از خشم طبیعت را به نمایش می گذارد. آیا اینها نمونه ای از خشم طبیعت علیه انسان است؛ آیا سیاره ما تصمیم گرفته است به مقابله با انسان برخیزد؛ شاید هم این گونه نباشد. حتی اگر فرض کنیم نقشی در زلزله ها نداشته باشیم اما ممکن است در شکل گیری برخی از این حوادث تنها متهم اصلی انسان باشد.شاید اینها همه نشانه هایی از طغیان طبیعت علیه دخالت های بی فکرانه انسان مدرن در طبیعت باشد اگر این فرض درست باشد باید بپذیریم در برابر جان هزاران نفری که در نیو اورلیان در گذشتند تنها زیاده خواهی های ما مقصر است ، همان طور که در بم بی فکری انسان حادثه آفرید. در زبان فارسی معادلی برای لفظ Hurricane وجود ندارد چرا که این پدیده ویژه کمربندی از نواحی اطراف خط استوای زمین است و هیچ گاه در عرضهای جغرافیایی که ایران در آن قرار دارد رخ نمی دهد.علت پیدایش این طوفان های مهیب حاره ای به وجود آمدن یک سیستم چرخان حاره ای است که به واسطه به وجود آمدن شرایط مناسب در سطح اقیانوس شکل می گیرد و کم کم با افزایش نیروی سیستم قدرتمند می شود و شروع به حرکت در مسیر مشخصی در سطح اقیانوس (و البته نواحی ساحلی اطراف آن) می کند. سرانجام زمانی که شرایط دمایی که برای پیدایش این سیستم و بقای آن ضروری است از بین برود ، هاریکن هم از هم پاشیده می شود و به عمر کوتاه ولی پرآشوب خود پایان می دهد.این اتفاقی است که در طول چندین هزار سال اخیر بارها رخ داده اما در این چندین سال اخیر قدرت و مدت دوام این هاریکن ها به طور چشمگیری افزایش یافته است . این امر که چرا هر سال باید شاهد وقوع طوفان های شدیدتری در فصل وقوع آنها باشیم سوالی است که در ذهن بسیاری از کارشناسان و محققان مسائل جوی شکل گرفته است . برخی تصادف را علت اصلی این سیر صعودی قدرت ویرانگر طوفان های حاره ای می دانند و بسیاری نیز معتقدند ما به عنوان انسان عصر مدرن بلایی بر سر طبیعت آورده ایم که اینک باید غرامت آن را بپردازیم .اما چگونه انسان می تواند باعث افزایش قدرت پدیده ای مانند هاریکن ها شود؛ برای پاسخ به این پرسش باید نحوه شکل گیری یک چرخه هوایی آشوبناک را بررسی کرد.این آشفتگی های جوی ابتدا روی اقیانوس ها و در فصل مشخصی از سال شکل می گیرند. به این معنی که در این فصل سال با توجه به الگوی جریانات باد و هوا اگر دمای آبها در حد مشخصی باشد تبخیر آبها موجب شکل گیری یک سیستم چرخان می شود. این سیستم چرخان در اثر حرکت در مسیر خود در نیمکره های زمین از اختلاف فشار تغذیه می کند و با افزایش قدرت ، سرعت بادها در سیستم چرخان آن افزایش پیدا می کند. با گذر سرعت این پدیده از حد معینی ، سیستم در رده مشخصی نظیر سیستم چرخان یا طوفان یاهاریکن طبقه بندی می شود و می تواند با تغییر این سرعت رده و طبقه خود را نیز تغییر دهد اما پایان این سیستم به نقطه ای که شرایط پایدار سطح اقیانوس برهم بخورد و یا غلظت آب تغییر کند، شرایط بقای طوفان ها نیز از بین می رود. اما این موضوع چه ارتباطی با افزایش دمای سیاره ما دارد؛ اگر بپذیریم در شرایط عادی دما و غلظت آبها تنها کمربند مجازی از اطراف خط استوا را برای شکل گیری این طوفان ها مشخص می کند باید قبول کنیم هر تغییری در هر یک از این دو پارامتر می تواند دامنه این کمربند مجاز را جابه جا کند.افزایش دمای میانگین سیاره ما در اثر کثرت استفاده از گازهای گلخانه ای 2 اثر همزمان دارد. نخست آن که با کمک به آب شدن کوههای یخ دمای میانگین اقیانوس ها در کوتاه مدت کاهش می یابد و با توجه به ترکیب کوههای یخ که از یخ آب بدون املاح تشکیل شده ، غلظت املاح و نمک آب اقیانوس ها کاهش پیدا می کند و همین امر در افزایش پهنه مجاز شکل گیری اقیانوس ها موثر است .از سوی دیگر بالا رفتن دمای میانگین جو باعث می شود فضای جریان های هوایی ایجاد شده بر فراز اقیانوس ها پایداری بیشتری پیدا کند و در نتیجه کمربند شکل گیری طوفان ها افزایش پیدا کند.گسترده شدن کمربند مجاز هاریکن ها باعث می شود عمر این سیستم های ناپایدار افزایش یافته و این فرصت پیش می آید که شدت شکل گیری و قدرت گرفتن این طوفان ها افزایش پیدا کند و شدت عمل آنها بالا رود و در نتیجه اثرات مخرب آنها نیز بیش از پیش افزایش یابد و این گونه است که انسان با ادامه روند لجام گسیخته صنعتی شدن ، برای به دست آوردن منافع اقتصادی بیشتر اقدام به توسعه صنعتی غیرمنطبق با اصول محیط زیست سیاره کرده است که تنها یکی از نتایج آن افزایش قدرت هاریکن ها است .در این فرآیند صنعتی شدن انسان حجم بالایی از گازهای گلخانه ای را وارد جو زمین کرده است . ورود این گازها باعث شده دروازه ای یک طرفه در جو زمین ایجاد شود مه اجازه عبور پرتوهای حرارتی به داخل را می دهد اما همانند یک گلخانه کشاورزی ، اجازه خروج را به آنها نمی دهد. پرتوهای حرارتی درون جو زمین به دام می افتند و دمای سیاره ما را افزایش می دهند. با قبول این که دخالت انسان در طبیعت باعث افزایش دمای سیاره و قدرت یافتن کاترینا شده است باید برخلاف میل انسان های ساکن سیاره ، اعلام کنیم کاترینا تازه آغاز راه خواهد بود.کاترینا طلایه دار رویدادهای ناگواری است که گرمایش جهانی برای ما به ارمغان می آورد و با عصری یخبندان آغاز میشود و سرانجام به برشته شدن سیاره ما منجر خواهد شد.انسان به جایی رسیده است که در سرنوشت خود دخالت می کند و آینده بشریت را رقم می زند.اگر ما به این روند مخرب ادامه دهیم آینده ای شکل می گیرد که هر لحظه آن جهنمی برای سیاره مادری ما خواهد بود. سیاره ای که تنها زیستگاه شناخته شده حیات در کل گیتی است . زمین کشتی مسافرتی همه انسان ها از هر نژاد و آیین و تبار و فرهنگ و طریقه فکری است . اگر کسی جایگاه خود در این قایق را تخریب کند امواج خروشان اقیانوس حوادث فرقی میان او و دیگران نخواهد گذاشت و همه را یکسان مجازات خواهد کرد.همان طور که در نیواورلیان سیاهان بسیاری قربانی گناه صاحبان صنایعی شدند که گازهای گلخانه ای را در سراسر جهان به جو زمین فرستاده بودند اما طبیعت بشریت را مجازات خواهد کرد.