نَقد

تلویزیون یک سال فرصت داشت که برای باکس طلایی خود در یک سال سریال‌هایی با داستانی قوی و باورپذیر روی آنتن ببرد، اما در یک عملکرد ضعیف ترجیح داد سریال برادرجان به نویسندگی سعید نعمت‌ا... و کارگردانی محمدرضا آهنج را در بهترین زمان کنداکتور سیما از شبکه سه پخش کند.
تا حالا همه چیز در این سریال خوب است و به درستی جلو می‌رود، اما سازندگان این سریال توجهی به این موضوع نکردند که پرداختن به طور مستقیم و شعارگونه به موضوع حق‌الناس در یک سریال رمضانی می‌تواند مخاطب را پس بزند.
یکی از ویژگی‌های فیلمنامه‌های نعمت‌ا... این است که عادت به نوشتن دیالوگ‌های شاعرانه دارد. انسان‌ها در داستان او راحت حرف نمی‌زنند. امروزی صحبت نمی‌کنند و این موضوع حتی تا جایی پیش می‌رود که آدم‌ها در صحبت با صمیمی‌ترین فرد زندگی‌شان از جمله‌های پرطمطراق استفاده می‌کنند. گاهی هم آنقدر این جمله‌ها ادبی می‌گردد که مخاطب سخت مفهوم دیالوگ‌ها را متوجه می‌شود.
نعمت‌ا... از ساختن کاراکترهایی که در بیشتر اوقات با نیش و کنایه و رمزآلود صحبت کنند لذت می‌برد و همین موضوع باعث می‌شود که بیننده کمی گیج شود. مخاطب برادرجان نمی‌تواند این سبک صحبت کردن و رفتارها را کنار ماشین شاسی‌بلند و فضای امروزی تهران بگذارد. نوشتن دیالوگ‌های ادبی و شاعرانه که همه را یاد فیلم‌های چندین دهه پیش می‌اندازد مهم‌ترین نقطه ضعف این سریال است.