سرت را بالابگیر قهرمان!

او هنوز سر حال نیامده بود که مقابل حریف امریکایی قرار گرفت و اگر در 3 دقیقه دوم آن کشتی‌گیر 3 دقیقه اول نبود، دلیل داشت. بعد از آن کشتی تلخ، حسن تمام کشتی‌ها را برد تا روی سکو برود و مدال برنز به گردن بیندازد. با این حال او برایس مدال طلایی که به برنز تبدیل شد از مردم ایران
عذرخواهی کرد.

یزدانی از مردم عذر خواست چون خوب می‌داند مردم از قهرمان ملی چه انتظاری دارند بخصوص آنکه این قهرمان ملی، حسن یزدانی باشد که انتظارات را از خود بالا برده است. او با این چند جمله‌ای که در صفحه اجتماعی‌اش نوشت به آنها که برای بازی در تیم ملی به مردم فخر می‌فروشند درس داد.
آنها که برای بازی کردن در تیم ملی، به مردم منت می‌گذارند و می‌گویند ما از تعطیلاتمان می‌گذریم. آنها که افتخاری نصیبشان شده تا به مردم ایران خدمت کنند و برای این افتخار، مردم ایران را وامدار خود می‌دانند.

حسن یزدانی به همه آنها درس داد. او فرزند خلف این دیار است و شاگرد شایسته ورزشی که تختی مردمدار را گل سرسبد خود می‌داند. مردم ایران، یزدانی را نه به خاطر مدالهایش که به خاطر مرامش دوست دارند. این مردم امتحانشان را در استقبال از کاروان المپیک 1964 توکیو پس دادند. آن زمان که تختی بی‌مدال را بیشتر از همه تحویل گرفتند. این مردم، سربازان فداکارشان را دوست دارند. چه مدال بگیرند و چه نگیرند. فقط وقتی به دل مردم می‌روند که بی‌منت برای دل مردم بجنگند و مردم اطمینان دارند یزدانی کم‌‌فروشی نکرد.

علی جوادی

ورزش