ننگ بر دنیای بعد از حسین(ع)

من یارانی بهتر و خاندانی برتر از شما نمی‌شناسم که خدای‌تان جزای خیر دهاد. این شب پرده بر ما و شما افکنده است. شب را مرکبی پندارید و هریک دست کسی گیرید و در این ظلمات از سرزمین بلا پراکنده شوید و مرا با این قوم تنها گذارید، که اینان جز مرا نمی‌خواهند.

عباس بن علی-سلام خدا بر او و پدرش - گفت:

چنین کنیم که بعد از تو زنده بمانیم؟ خدا چنین روز بر ما نیاورد.

بعد از او، فرزندان و برادران حسین(ع) و فرزندان عبدا... جعفر نیز چنین گفتند. حسین(ع)، نظر به فرزندان مسلم کرد و گفت:

مصیبت مسلم شما را بس است. شما را اذن دادم که هرکجا خواهید بروید.

بانگ از جمله یاران برآمد:

ای فرزند پیامبر، مردم به ما چه خواهند گفت و ما بدانها چه گوییم؟ بگوییم پیر و سرورمان، سالار و امام‌مان را واگذاشتیم و در راهش از رمی تیری و طعن نیزه‌ای و ضرب شمشیری دریغ کردیم؟ به خدا که تنهایت نمی‌گذاریم و جان در مراقبتت می‌نهیم،‌ تا آن‌که کشته شویم و بر ما رود هرآنچه بر تو می‌رود؛ که بعد از تو در حیات لطفی نیست.

امید مهدی‌نژاد

طنزنویس