در آثار نمایشی هم این تفاوت دیده میشود و مادر معمولا نقش پیونددهنده اعضای خانواده را دارد و پدر همچون سدی است که گاه پشت فرزند قرار میگیرد و گاه در مقابل او. به این خاطر هرچقدر در میان قفسههای ذهن و حافظه به دنبال ردی از پدران در سریالها تلویزیونی بگردی میبینی نقش آنان هرچقدر هم که پر رنگ باشد از نظر عاطفی غالبا زیر سایه مادران قرار میگیرد. تا امروز در مجموعههای تلویزیونی اگر پدر نقش محوری هم داشته است معمولا شخصیتپردازی او در تضاد با فرزند بوده و از این رو یا در مقابل او میایستاد یا مایل بود حمایتگریهایش را بر خلاف مادر پشت ظاهری عبوس مخفی کند. نمونههای این کلیشه را در سریالهایی چون نرگس، کیمیا، فاصلهها، صاحبدلان و دلنوازان دیدهایم اما مدتی پیش سریال پدر این کلیشه رایج را شکست و با نمایش چهره تازهای از پدر در آثار نمایشی طرحی نو درانداخت.
ترانه فروردین
روزنامهنگار
در گفتوگوی «جامجم» با مدیرکل دفتر آبخیزداری؛
حسن روشن در گفتوگو ی اختصاصی با روزنامه «جامجم»:
دکتر همایون: حضرت فاطمه (س) الگویی بیبدیل برای نقشآفرینی بانوان در عرصه تمدنسازی هستند