پیگیری یک خبر

اول دی 1383 مطلبی داشتیم با عنوان «آنتن نمی دهد، اما صدا می آید» درباره تلفنهای همگانی GSM کارتی که برای اولین بار در اواخر سال 82 در جاده های ایران نصب شده بود.

کد خبر: ۱۱۱۹۱۸

با این تلفن همگانی کارتی ، می توان معضلاتی مثل آنتن ندادن خطوط تلفن همراه در جاده ها، شهرکهای صنعتی ، راه آهن ، روی کشتی های آبهای شمال و جنوب و مکانهایی که امکان کابل کشی فیزیکی وجود ندارد را حل کرد. توان بالای سیمکارت های استفاده شده و همچنین ماژول صنعتی GSM باعث می شد سیگنال های ضعیف هم دریافت شود و در واقع در همه نقاط حتی نقاط کور هم آنتن دهی براحتی صورت گیرد.
خبردار شدیم بتازگی سازندگان همین دستگاه موفق به ساخت تلفن کارتی و امداد جاده ای GSM شده اند که بدون نیاز به خط تلفن و برق شهری و حتی باطری خورشیدی ، در هر نقطه ای از جاده ها، امکان استفاده از تلفن همگانی را فراهم می کند.این نمونه پشتیبانی در جاده ها نظیر سرقت و تخریب دستگاه ها یا گوشی و هزینه بالای نصب سلولهای خورشیدی را هم در خط تولید خود قرار داده است.
این نمونه تلفن کارتی و امداد جاده ای بدون گوشی و به صورت hands free عمل کرده و حتی دریافت کارت آن هم به صورت دستی نبوده و اتوماتیک است. قابلیت کارکرد باطری داخلی آن تا حدود 4 ماه است و نیازی به برق شهری یا سلول خورشیدی ندارد. این نمونه که با نام ایراکس 505توسعه یافته ، در کیوسک های بتونی مطابق با استانداردهای صنعتی طراحی شده است.
این سیستم حتی بدون سیمکارت هم به صورت امداد جاده ای عمل می کند و مستقیما با پلیس ارتباط برقرار کرده و با توجه به این که مجهز به نرم افزار کنترل مرکزی است ، امکان تبادل اطلاعات جداگانه با سایت مخابرات و مرکز پلیس را دارد.
برای تماسهای راه دور هم امکان استفاده از انواع کارتهای نسل سوم در آن وجود دارد و مجهز به مهره های امنیتی و قفل رمزدار بوده و بدنه آن هم در برابر ضربه های مکانیکی و حرارت مستقیم مقاوم است.
حتی دیده شده که در چند مورد این ستونهای بتونی از پرت شدن ماشین ها به دره جلوگیری کرده است! صفحه نمایش آن هم نشکن و نسوز بوده و به این ترتیب امکان بروز مشکلات احتمالی و آسیبها تا حد امکان پایین است و این سیستم وسیله خوبی برای برقراری ارتباط در نقاط کور جاده هاست. شرکت مخابرات در نظر دارد این نمونه را در جاده های کشور نصب کند و استاندارد این است که فاصله هر دو نمونه ، 5 کیلومتر باشد.