شاید رئیس‌جمهور آمریکا شوم!

طرفدارانتان جور خاصی شما را دوست دارند. میانه خوبی با آنها دارید؟

بشدت دوستشان دارم و احترام فوق‌العاده‌ای برایشان قائلم. هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم از کجا آمده‌ام. این کمک می‌کند تا متواضع باشم. حرفه کشتی را دوست دارم. در آن بزرگ شده‌ام. هر کس از من می‌پرسد دلم برای کشتی تنگ شده یا نه، دستم را به علامت تسلیم بالا می‌گیرم! از ورزش انرژی می‌گیرم و همین‌طور از طرفدارانم. آدم خوش‌شانسی هستم که در دو بخش طرفدار دارم، هم سینمایی و هم ورزشی. تجربیات ورزشی‌ام به کمکم آمد تا در دنیای سینما با موفقیت عمل کنم. از این بابت خوشحالم. چرا نباشم.

اگر قرار باشد بین ورزش و سینما یکی را انتخاب کنید، انتخاب‌تان کدام است؟

چرا باید انتخاب کنم؟ من این دو را در مقابل هم قرار نمی‌دهم. دلیلی وجود ندارد چنین کاری کنم. همین حالا، در هر دو بخش مشغول کار هستم. هیچ‌یک از این دو هم مزاحم دیگری نیست. راستش را بگویم، هر دو را به یک اندازه دوست دارم. دلم نمی‌خواهد مجبور باشم یکی را به نفع آن دیگری کنار بگذارم. البته شروع کارم با ورزش و کشتی بود و سینما بعدها به آن اضافه شد. اما حالا احساس می‌کنم سینما و حضور جلوی دوربین به عنوان یک بازیگر را هم خیلی دوست دارم. سعی می‌کنم در هر دو کار، از امتیازات و مزایای آن یکی استفاده خوب و درستی کنم.

در کمپین مبارزه با افسردگی حضور فعالی دارید.

بله. من هم جزو کسانی هستم که آدم‌ها را به مبارزه با این بیماری دعوت می‌کنم. مهم‌ترین مسأله در ارتباط با این بیماری، این است که تنها نباشی. تو نه اولین نفر و نه آخرین نفری هستی که با این بیماری سروکار داری. من هم برای مدتی افسرده حال بودم و حال و روز این جور آدم‌ها را خیلی خوب می‌فهمم. زمان بیماری من، کسی کنارم نبود تا کمکم کند و بگوید اوضاع خوب خواهد شد. با این حال، فکر می‌کنم وظیفه و مسئولیتی به گردنم است و باید کاری در این ارتباط بکنم. باید ایمان داشته باشی و به خودت بگویی در روی دیگر این سکه و دردی که می‌کشم، یک چیز خوب و امیدبخش وجود دارد.

درباره راک و راک شدن برایمان بگویید.

راک، بهترین نقشی بوده که تا به حال بازی کرده‌ام. راک خود من بود. با این تفاوت که می‌خواست بهترین باشد و شماره یک شود. تماشاگران ارتباط خیلی خوبی با آن برقرار کردند. یک آدم و نقش کامل بود. اما راک بودن مانع از این نمی‌شد که تلاش کنم بهتر شوم. سال 1998 جوان‌ترین قهرمان جهان بودم و پول زیادی به دست آوردم. اما در همان حال، از خودم می‌پرسیدم قدم بعدی چیست و قرار است چکار کنم.

نقش‌هایی که انتخاب می‌کنید، بر چه اساسی است؟

این انتخاب‌ها بر دو پایه است و هر دوی آنها به یک اندازه برایم مهم هستند. اول این که، آیا از بازی در آن لذت می‌برم؟ دوم این که آیا بخش بزرگی از مردم و تماشاگران هم از آن لذت می‌برند؟ این‌جوری است که بازی در این یا آن نقش را می‌پذیرم. این کار فرصت آن را برایم فراهم می‌کند تا بتوانم در سطحی بین‌المللی، مردم را سرگرم کنم. در یک کلام، من در این حرفه هستم تا برای مردم فیلم بازی کنم، منظورم مردم کل دنیا‌ست. این کار ارتباطم با آنها را قوی‌تر می‌کند. وقتی به حجم بیشتری از مردم فکر می‌کنی، معنی‌اش این است که می‌توانی تعداد بیشتری از مردم را شاد کنی. البته پول بیشتری هم به دست می‌آوری. شرکت‌های فیلمسازی را هم شاد می‌کنی! در یک کلام، همه را شاد می‌کنی! این شاد شدن به صورت طبیعی فرصت‌های کاری بیشتر و بهتری برایت خلق می‌کند و این همان چیزی است که در جستجویش هستم.

قصد ورود به دنیای سیاست را ندارید؟

صادقانه بگویم، چیز خیلی زیادی درباره‌اش نمی‌دانم. مطمئن نیستم بخواهم در آینده به سراغ آن بروم. البته انکار نمی‌کنم که گاهی اوقات به فرماندار شدن فکر می‌کنم. حتی به رئیس‌جمهور شدن هم فکر کرده‌ام. اما تصورم این است که اگر می‌خواهی وارد سیاست شوی، باید بتوانی تاثیر واقعی و مثبتی بر زندگی مردم بگذاری و کاری برایشان بکنی. در عین حال این را هم بگویم که قبل از فکر کردن در‌باره این موضوع، برخی کارهای مهم دارم که اول باید آنها را انجام دهم.

مزایای مهربان بودن؟

هیچ اهمیتی ندارد چه کسی هستید و در چه مقام و جایگاهی قرار دارید. مهربان بودن ساده‌ترین کاری است که می‌توانید انجام دهید. این‌طوری همه دوستتان خواهند داشت. مهم بودن خوب و شیرین است، اما مهم‌تر از مهم بودن، شیرین و دلچسب بودن است. این طوری مهم‌تر می‌شوید! این موضوع را دوستی در 15سالگی به من گفت و هیچ‌وقت آن را فراموش نکردم.

منبع: هالیوود ریپورتر

کیکاووس زیاری

جام‌جم