مدیریت بودجه، نیاز امروز ورزش

البته برخی واقعیت‌ها را هم نمی‌توان کتمان کرد. شاید ساخت و ساز را بتوانیم دیرتر انجام دهیم، اما نمی‌توانیم بگوییم یک سال دیرتر به المپیک می‌رویم یا شش‌ماه دیرتر برای بازی‌های آسیایی آماده می‌شویم. به هر حال وقتی تقویم‌های بین‌المللی از مدت‌ها قبل تدوین می‌شوند، ما هم می‌توانستیم با استفاده بهینه از همین بودجه‌های محدود و تعریف شده و با یک فرهنگ‌سازی درست در مصرف کردن، طوری برنامه‌ریزی کنیم که کمتر دچار مشکل و آسیب بشویم. الان که هفت ماه تا المپیک زمان باقی است بخش اعظم کار در فدراسیون‌های المپیکی انجام شده و دیگر حتی اگر صدها میلیارد تومان پول هم به بدنه ورزش تزریق بشود، خیلی معجزه نخواهد کرد. کسی که قرار است در المپیک مدال بیاورد یا خوش بدرخشد از هم اکنون باید در حد و اندازه‌های یک قهرمان المپیک آمادگی داشته باشد. در این برهه پول زیادی برای ما نه سهمیه می‌آورد و نه مدال المپیک؛ مگر در برخی فدراسیون‌ها که مسابقات کسب سهمیه را پیش رو دارند.

بنابراین همان مدیریت و مهارت لازم در مصرف کردن این بودجه و اختصاص آن برای انجام کارهای ضروری می‌تواند چاره‌ساز باشد. البته این مهم به یک بسیج همگانی نیاز دارد. الان متاسفانه فضای ورزش مادی شده است و این صرفا مختص ورزش ایران هم نیست. ورزش این روزها آن وجهه آماتوری خود را از دست داده و همه‌جا وجهه حرفه بر آن غالب شده است. یعنی ورزشکاران انتظار دارند حداقل امکانات ورزش حرفه‌ای برای آنها فراهم باشد و این بزرگ‌ترین آسیب است. الان فضا با ده یا 15 سال پیش متفاوت شده است.

با این حال معتقدم دولتمردان ما اهمیت المپیک را هم درک می‌کنند و با توجه ویژه‌تر به ورزش، شرایطی را فراهم می‌آورند که کاروان ورزشی کشورمان هم با دغدغه کمتری در المپیک حضور پیدا کند.

حمید سجادی

معاون سابق وزارت ورزش و جوانان