اقتصادی که توی جیب جامی‌شود

مردم هم هر چقدر کمتر پول داشته باشند، کمتر خرید می‌کنند و با این کار از اسراف و زیاده‌روی جلوگیری می‌شود. از طرفی هم می‌گویند: اقتصاد کوچک شده است. اقتصاد کوچک خیلی هم خوب است، چون هر وقت نیاز بود می‌توان آن را داخل جیب گذاشت و جا‌به‌جا کرد.

پیشنهاد می‌شود برای حل مشکلات ازدواج جوانان، حداقل نصف وامی که برای خرید مسکن و خودرو اختصاص پیدا می‌کند، به زوجین اعطا شود. به جای 25 ضامن و 32 چک و سفته برای تضمین وام بانکی ازدواج هم، سند ازدواج را به عنوان تضمین وام ازدواج قبول کنند. با این کار هم زوجین محترم نمی‌توانند تا پایان قسط‌های وام ازدواج از هم جدا شوند و هم بعد از ازدواج وقت زوجین به جای ماه عسل و پاگشا، در پی یافتن ضامن معتبر کارمند رسمی چک‌دار نمی‌گذرد. کارمندهای رسمی فامیل هم نفسی تازه می‌کنند و از هر ازدواجی تنشان مثل بید نمی‌لرزد.

پیشنهاد می‌شود برای حل مشکل اشتغال، وعده‌های جذاب‌تر و بیشتری از طرف مسئولان به جوینده‌های کار داده شود. وعده‌های معمولی دیگر تکراری شده است و دیگر نمی‌توان جوانان را با این وعده‌ها سر کار گذاشت. بهتر است وعده‌های خلاقانه‌تر و عجیب‌تری طراحی شود که با آنها بتوان حداقل چند ماه بیکاران محترم را سر کار گذاشت و تا بیکاران به سرکاری بودن وعده‌ها پی‌ببرند، فرصت هست که وعده‌های خلاقانه بعدی طراحی شود. با این کار مشکل اشتغال هم به خوبی و خوشی حل می‌شود و همه با هم سرکار می‌رویم.

پیشنهاد می‌شود برای پایین آوردن قیمت مواد غذایی، قیمت نفت را پایین نگه دارند. چون همه چیزهایی که این روزها مردم می‌خورند مشتقات نفت است. مثلا روغن گیاهی خوراکی، تقریبا 76 درصد از نفت خام تشکیل شده است، یا گوشت گوسفند و مرغ. این حیوانات بینوا به جز پلاستیک و پارچه‌های پلاستیکی چیز دیگری برای خوردن پیدا نمی‌کنند و مقادیر زیادی از حجم گوشتشان را هم نفت تشکیل می‌دهد. چند روز پیش یکی از دوستان متخصص صنایع غذایی می‌گفت که حتی برنج، چای و میوه هم ترکیبات نفتی فراوانی دارند؛ به خاطر کود و سموم شیمیایی که تماما جزو مشتقات نفت هستند. پس اگر بتوان قیمت نفت را حتی پایین‌تر از قیمت کنونی نگه داشت، می‌توان به ارزان شدن مواد غذایی امیدوار بود.

علیرضا لبش

جام جم