تصویری نادر از یک شهر جنگ‌زده

من خودم به صورت شخصی تاکسی از اردن کرایه کردم و به عراق رفتم. یادم هست که این عکس را اوایل صبح گرفتم. زودترین زمانی که راننده می‌توانست بیرون بیاید، زیرا حکومت نظامی برقرار بود. تمام طول شب صدای تیراندازی و انفجارهای سهمگین به گوش می‌رسید. زمان بسیار وحشتناکی بود.

این مکان بسیار آرام و ساکت بود. بمب‌های منفجر نشده‌ای در اطراف قرار داشت و در انتهای مسیر این درختان، تانکی عراقی بود که جنگنده‌های آمریکایی آن را بمباران کرده بودند. در سمت چپ یک نفربر تخریب شده و در سمت راست نیز یک موشک‌انداز به چشم می‌خورد.

دوربین من از چوب درخت هامون و فلز برنج ساخته شده بود. بنابراین باید برای گرفتن هر عکس یک پارچه روی سرم بیندازم. هر زمانی که دگمه را فشار می‌دادم، حدود 15 یورو برایم هزینه داشت، در نتیجه نمی‌توانستم پشت سر هم عکس بیندازم. یک نگاه می‌انداختم، در مورد آن فکر می‌کردم سپس پیش از عکس انداختن آن را زوایای مختلف بررسی می‌کردم.

من این عکس را دوست دارم، زیرا مجموعه کاملی از اشیا در یک مکان جمع شده است. خیابانی از درخت‌ها بود مه همچون مناظر تاریخی خرابه‌ای در وسط آن قرار داشت. مسیری که درختان سر به آسمان کشیده‌اند همچون یک نقاشی سبک امپرسیونیسم است. خوشبختانه آن روز تیراندازی در آن اطراف اتفاق نیفتاد.

هنگامی که به این عکس در یک گالری از فاصله 29 متری نگاه می‌کنید، با خودتان می‌گویید: خدای من چقدر زیباست! ولی وقتی با دقت به آن نگاه می‌کنید، تازه متوجه می‌شوید در حال تماشای محلی است که مردم در آنجا قتل‌عام شدند.

درباره عکاس

متولد: سال 1963 در لاگوس در نیجریه

تحصیلات: عکاسی مستند در دانشکده هنرهای نیوپورت

الگوها: عکاسان آمریکایی مناظر طبیعی همچون ریچارد میسراچ و استفان شور.

فراز: زمانی که اولین کتابم را چاپ کردم. به سمت پرینتر رفتم و با اشتیاق فراوان دیدم که عکس‌هایم در حال بیرون آمدن است. حسی فوق‌العاده بود که برای اولین بار آن را تجربه می‌کردم.

فرود: زمانی که جایزه سیتی بانک در سال 2002 را نگرفتم و آن جایزه به یورگن تلر رسید.

موضوع تنفر‌برانگیز زندگی من شنیدن این جمله که «ببخشید آقا‌! برای عکس انداختن از اینجا نیاز به مجوز دارید».

موضوع رویایی: دوست دارم از فضای آزمایش یک سلاح هسته‌ای عکس بگیرم. عکس‌های دهه 50 در این زمینه، فوق‌العاده است.

منبع: گاردین
مترجم: حسین خلیلی