آرامش؛ پیش‌نیاز برداشت زرین

چهار سال پیش بود که در چنین روزهایی همچون همه دوره‌های گذشته بازی‌های آسیایی مجموعه ورزش ایران نگرانی عجیبی داشت و بیم آن می‌رفت که در گوانگجوی 2010 ورزش ایران شکست سنگینی بخورد؛ ذهنیتی که ناشی از ضعیف‌ترین نتیجه تاریخ ورزش ایران در دو سال پیش از آن یعنی در المپیک 2008 پکن بود، اما در میدان عمل چیز دیگری رقم خورد و برخلاف همه پیش‌بینی‌ها ورزش ایران با 20 طلا در رده چهارم قرار گرفت؛ بالاخره ورزش است و غیرقابل پیش‌بینی. البته این غیرقابل پیش‌بینی بودن قرار نیست همیشه به کام ما رقم بخورد و خدا نیاورد آن روزی را که این پدیده روی ناخوش خود را به ما نشان دهد، برای همین است که می‌گویند قبل از هر میدانی باید به چنان آمادگی‌ای برسی که در روز مسابقه درصد شانس، اقبال و اتفاق را به حداقل ممکن کاهش داده و متکی به توانایی خودت باشی، اما تنها حدود یک ماه دیگر به آغاز این بازی‌ها باقی مانده است و دیگر زمانی برای آماده‌سازی تیم‌ها از نقطه نظر جسمی و فنی وجود ندارد و این روزها آماده‌سازی روانی بتدریج حرف اول را می‌زند؛ آن هم در شرایطی که در گوانگجو ورزش ایران درخشید و در المپیک 2012 لندن غوغا کرد؛ به طور طبیعی بالا رفتن سطح انتظارها از ملی‌پوشان مدال‌آور می‌تواند کمی کار را بر آنها دشوار کند.

دیروز در حالی اسامی 22 رشته اعزامی به اینچئون اعلام شد که در مدت باقیمانده تا آغاز بازی‌های آسیایی، آرامش از نان شب هم برای ملی‌پوشان این رشته‌ها واجب‌تر است تا آنها فارغ از هر گونه مسائل حاشیه‌ای در روز دریافت کارنامه چهار ساله ورزش ایران تا سرحد توان برای افتخارآفرینی تلاش کنند.

به هر حال فارغ از تمامی مسائل آماده‌سازی، کارزار اینچئون جایی است که شاهد برداشت کاشته‌های چهار ساله‌مان خواهیم بود و امیدواریم برای داشتن برداشتی زرین در این روزهای حساس کم نگذاریم.

امید توفیقی / گروه ورزش