بازیگر غریزی

اگرچه شیرین یزدان‌بخش به دلیل عشق و علاقه‌ای که به تئاتر داشته و به واسطه تماشای نمایش‌های بسیار به دنیای بازیگری دعوت شده اما رابعه مدنی مثل پروین قائم‌مقامی به واسطه فرزندش (امیرشهاب رضویان) وارد حرفه‌ای شده که نه بازنشستگی دارد و نه حتی انتها.

رابعه مدنی مربی مهدکودک بود و در رشته مربیگری هم تحصیل کرده است. او که اکنون بازنشسته آموزش و پرورش است، قرار بود یک پلان (نما) برای پسرش در یکی از فیلم‌هایش بازی کند اما همین یک پلان به بازی در دو فیلم کوتاه، چهار فیلم سینمایی به کارگردانی پسرش، فیلم تاثیرگذار «بوسیدن روی ماه» به کارگردانی همایون اسعدیان و سریال‌هایی مانند شمس‌العماره، وضعیت سفید و بسیاری فیلم‌ها و سریال‌های دیگر منجر شد.

او این شب‌ها در نقش همسر یک خوشنویس در اپیزود خط رو خط از سریال راه شیری مهمان خانه‌های ماست و باز همچنان با همان مهربانی و آرامش ذاتی در این نقش هنرنمایی می‌کند.

شاید بازی برای بازیگری که سال‌های سال در این حوزه نه تجربه‌ای کرده و نه آموخته‌ای داشته در مقابل یک استاد و پیشکسوت بازیگری (جمشید مشایخی) کار ساده‌ای نباشد، اما بازی رابعه مدنی در کنار جمشید مشایخی نه‌تنها قابل قبول است بلکه به‌واسطه بازیگری غریزی و مبتنی بر احساس کاملا بر دل و باور مخاطب می‌نشیند.

رابعه مدنی مانند شیرین یزدان‌بخش و پروین قائم‌مقامی بیش از هر چیز جوهره بازیگری دارد و همین‌طور بسیاری دیگر از بازیگرانی که در سال‌های جوانی با کشف این جوهره در وجود خود به تحصیل در این زمینه روی آورده‌اند و در مقابل آنها همیشه بازیگرانی هم هستند که به واسطه نداشتن این جوهره ذاتی حتی با تحصیلات آکادمیک هم نتوانسته‌اند چندان در دنیای بازیگری بدرخشند یا به دل مخاطب بنشینند.

آذر مهاجر / گروه رادیو و تلویزیون