متهمی به نام طالقانی

7 سال پیش وقتی کارکنان فدراسیون کشتی وارد فدراسیون شدند ، شاخه گل و نامه ای که نایب رئیس برای همه آنها گذاشته بود توجهشان را جلب کرد نامه ای برای عذرخواهی و طلب حلالیت.

کد خبر: ۶۲۷۱۹

طالقانی رفت و برای خیلی از آنهایی که انسی با کشتی داشتند افسوس باقی گذاشت. رفت وآمدهای بعد از طالقانی نه توانست آرامش را به کشتی برگرداند و نه ما را به عرش ببرد. سرانجام زمزمه های رویایی و دوستانه شکل واقعیت گرفت و طالقانی این بار با نام رئیس فدراسیون برگشت . تلاش طالقانی برای گرد آوردن همه اهالی کشتی بر کسی پوشیده نیست ، اما هر بار این تلاش به گونه ای به بن بست خورد. یک بار با کناره گیری رسول خادم ، یک بار با جدایی برزگر و زمانی هم با استعفای صنعتکاران . رئیس فدراسیون هر بار تلاش زیادی کرد تا جداشده ها را مجددا به بدنه فدراسیون پیوند بزند ، ولی نشد و این نه گناه او بود و نه تقصیر فدراسیون . فدراسیونی که در معرفی برترین های ورزش جزو 2 فدراسیون موفق معرفی شده و 3 نماینده اش در جمع 10 قهرمان برتر حضور داشتند ؛ قطعا فدراسیون موفقی است و نباید سرش زیر تیغ گیوتین قرار گیرد. آنهایی که امروز شعار بی کفایتی مسوولان فدراسیون را می دهند همانهایی هستند که روز و شب آرزوی موجی دارند تا چند روزی با این موج مشغول باشند و مخاطبی برای خود فراهم کنند. اگر به مخاطبانمان حقیقت را نمی گوییم ، حداقل با خودمان روراست باشیم . در کدام برهه و در زمان ریاست کدام مسوول ، همه گوش شکسته ها با هم در فدراسیون کشتی کار کردند؛ این که اهالی کشتی اتفاق نظری که باید باشد را ندارد به طالقانی مربوط نمی شود. چرا باید هر کدام از بزرگان کشتی که با دعوت فدراسیون آمدند با نسیمی بلرزند و بروند و آخر هم طالقانی سیبل همه این ماجراها باشد؛ جامعه محترم کشتی که افتخارات فراوانی برای ورزش ما به دست آورده ، با کم شدن حاشیه ها و توقعات و بالا رفتن اتحاد و اتفاق نظر اهالی آن به آرامش مطلوب خواهد رسید ؛ آرامشی که متاسفانه بعضی ها آرزو دارند هرگز برقرار نشود.