اوقات فراغت پویا را جدی بگیریم

اصولا دو نوع تفکر در اوقات فراغت وجود دارد: 1ـ ایستا 2 ـ پویا

تحقیقات سال‌های اخیر نشان می‌دهد اوقات فراغت ایستا در حال افزایش است. یعنی کودکان علاقه شدیدی به بازی‌های رایانه‌ای پیدا کرده‌اند و با رویکرد به این بازی‌ها، مشکلاتی مانند فقر حرکتی به وجود آمده که باعث اضافه‌وزن بین آنها شده است؛ در حالی که تجربه آثار مثبت ورزش و فعالیت بدنی در نوع پویا را هرگز بازی‌های ایستا ندارند، اما متاسفانه بی‌توجهی در این زمینه در حال به وجود آوردن یک فاجعه در جنبه‌های حرکتی و جسمانی افراد کم‌سن و سال جامعه است که از اثرات زیانبار روانی آن نیز نباید غافل شد. ممکن است برخی بگویند رایانه در زمینه هوش و خلاقیت فکری تاثیر مثبتی دارد با این حال باید گفت تاثیرگذاری آن از فعالیت‌های پویا بسیار کمتر است.

ما اوقات فراغت را در فعالیت‌های آزادنه، قابل دسترس و در اختیار تعریف می‌کنیم که افراد بتوانند مثلا به کوه بروند یا پیاده‌روی کنند، اما همین اوقات فراغت باید از سوی نهادهای مرتبط بخوبی ساماندهی شود. استاندارد آمار مسافت سرانه فضاهای ورزشی صد متر است که این مسأله اهمیت ورزش محله را نشان می‌دهد. به این معنا که فاصله فرد تا اولین فضای ورزشی باید صد متر یا کمتر باشد تا فرد با علاقه شدید در فعالیت‌های ورزشی شرکت کند؛ بنابراین شهرداری‌ها باید ورزش را در دل محله‌ها ببرند، مدیریت ورزش را به مدیریت محله‌ها بدهند و مردم را در برنامه‌ریزی‌های ورزشی شریک کنند.

مطالعات و پژوهش‌های بیشتری باید در ورزش و مشارکت مردم در شهرها بویژه کلانشهرها انجام داد. یکی از این مطالعات برای برنامه‌ریزی اوقات فراغت توجه به اقتضائات مناطق است. به‌عنوان مثال باید پرسیده شود آیا مردم منطقه یک با کسانی که در منطقه 20 سکونت دارند به یک شکل نیازهای ورزشی خود را تامین می‌کنند؟ رابطه بین ارائه خدمات با گردش مالی در مناطق مختلف چگونه است و چقدر مردم از خدمات ورزشی که به آنها ارائه می‌شود، احساس رضایتمندی دارند؟

دکتر رضا شجیع‌ / ‌کارشناس ورزش