برندگان نوبل پزشکی امسال

این سه محقق در تحقیقات خود به حقایق جالبی درباره عملکرد سیستم انتقال سلولی دست یافتند که می‌تواند فرآیندهای مختلف از جمله آزاد شدن انسولین در خون، ارتباط بین سلول‌های عصبی و همچنین چگونگی آلوده شدن سلول‌ها را از طریق ویروس‌ها توجیه کند. جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی سومین جایزه‌ای است که آلفرد نوبل، بنیانگذار نوبل، در وصیت‌نامه خود از آن نام برده است.

کشف بزرگ این محقق می‌تواند دربردارنده یافته‌هایی برای درک روش برقراری ارتباط مغز و آزاد شدن هورمون‌ها باشد. به گفته اعضای کمیته نوبل پزشکی، این تحقیق بیش از هر چیز می‌تواند بیانگر اهمیت وزیکول‌ها به عنوان متصدی انتقال سلولی، براساس زمان‌بندی دقیق و در محل مناسب باشد. در صورت وجود نداشتن این سازمان، سلول‌ها با هرج و مرج مواجه خواهند شد. به گفته رندی شکمان، عملکرد وزیکول‌ها تابع مجموعه‌ای از عوامل ژنتیکی است. جیمز روتمان در این طرح تحقیقاتی از سیستم‌های پروتئینی صحبت کرده است که به وزیکول‌ها اجازه می‌دهد در مسیر رسیدن به مقصد حرکت کرده و محموله سلولی را انتقال دهد.

توماس شدهوف نیز موفق به شناسایی سیگنال‌هایی شده است که به وزیکول‌ها اعلام می‌کند چه زمانی و در کجا باید محموله انتقالی را آزاد کنند. به گفته این گروه از محققان که توانستند جایزه نوبل پزشکی 2013 را از آن خود سازند، هرگونه نقص یا اختلالی که در عملکرد این سیستم ایجاد شود، می‌تواند پیامدهایی را به همراه داشته باشد که ابتلا به بیماری‌های عصبی، دیابت و اختلال در سیستم ایمنی بدن، نتیجه این پیامدهاست. این سه محقق به طور مشترک موفق به دریافت جایزه نقدی 2/1 میلیون دلاری نوبل پزشکی شده‌اند که در مراسمی در ماه دسامبر، یعنی تا یک ماه دیگر به آنها اعطا خواهد شد.