سفـر به صـورت بداهه

از مناطق دیدنی اطراف شیراز باید به این چند مورد اشاره کنم: در دو کیلومتری شیراز تخت‌جمشید قرار دارد که اولین پایتخت پادشاهان هخامنشی بوده است. در نزدیکی کازرون مجسمه بزرگی از شاپور قرار دارد. معبد آناهیتا هم جایی دیدنی است که حدود 2500 سال پیش در آن آب جمع می‌شده است. در نزدیکی فیروزآباد فارس قصر اردشیر بابکان قرار دارد. قبر کورش را هم در پاسارگاد باید دید. نقش رستم هم آرامگاه چند پادشاه هخامنشی است.از دیدنی‌های طبیعی هم باید به دریاچه بختگان اشاره کنم که جایی بسیار چشم‌نواز است خصوصا دیدن پرندگان متنوع زیبای مهاجرش که جذابیت منطقه را چند برابر می‌کند. البته شنیده‌ام دریاچه به علت کمی باران رو به خشکی گذاشته و کمی متفاوت از قبل شده است. در نزدیکی مرودشت نیز بهشت گمشده قرار دارد. بیهوده نیست که نام بهشت گمشده را برای این منطقه انتخاب کرده‌اند. کسی که اینجا را می‌بیند واقعا فکر می‌کند، همان بهشت است. بعضی از آثار دیدنی شیراز قدمتش به 100 یا 200 سال پیش بازمی‌گردد که زیبایی‌های خاص خودشان را دارند. مثلا باغ ارم عفیف‌آباد یا باغ جهان‌نما و دلگشا.

در سفر به شیراز نباید از دیدن خانه‌های قدیمی‌اش گذشت زیرا معماری شگفتی دارند. خانه قوام در خیابان لطفعلی‌خان زند قرار دارد که اتفاقا با یک راه زیرزمینی به خانه زینت‌الملک می‌رسد. خانه ضیاءالملک یا خانه سعدی هم جاهایی دیدنی هستند. به روایتی می‌گویند خانه سعدی محل زندگی سعدی بوده است. ولی شاید این طور هم نباشد، زیرا سعدی در 600 سال پیش زندگی می‌کرده، ولی نوع معماری این خانه مربوط به 200 سال پیش است. این خانه در منطقه اتابکان فارس، پشت مسجد نو قرار دارد. اگر به اینجا رفتید، سری هم به مسجد نو بزنید که جایی دیدنی است.

در شیراز باید مجموعه زندیه را هم دید. بازار و مسجد وکیل، آب انبار وکیل، ارگ کریم‌خان، کلاه فرنگی، همه از دیدنی‌های داخل شهر هستند که حتما حداقل یک بار باید آنها را دید. از دوران یعقوب لیث صفاریان نیز هنوز مسجد جامع قدیم شیرازیان پابرجاست، البته مردم به آن مسجد جمعه می‌گویند.

من اهل سفر هستم و کلا به تاریخ علاقه زیادی دارم. در سفرهایم حتما به سراغ آثار تاریخی می‌روم. مثلا در زنجان اول گنبد سلطانیه را دیدم و در گنبد کاووس هم اول برج آجری کاووس را دیده‌ام یا در شهر اصفهان به سراغ بیشتر دیدنی‌های آن رفته‌ام. از میدان امام و آثار تاریخی داخل آن مثل عالی‌قاپو، مسجد شیخ لطف‌الله، مسجد امام (مسجد شاه سابق)، بازار و... گرفته تا چهلستون و هشت بهشت و منارجنبان.

به دیدن جاهای بکر نیز علاقه دارم. ولی پیدا کردن چنین جاهایی تا حدی دشوار است. چون هنوز خیلی‌ها آنها را نمی‌شناسند حتی افراد بومی. من مدتی به شاهرود رفته بودم و در آنجا جنگل زیبای ابر را دیدم. یکی از مناطق عجیبی که در شاهرود و در نزدیکی جنگل ابر دیدم شهری بود که آن را داخل کوه ساخته بودند و شباهت زیادی به کندوان داشت. فقط شهرتش به اندازه کندوان نیست. از دیدن چنین جاهای ناشناخته‌ای خوشم می‌آید. دوباره می‌خواهم به شیراز اشاره کنم. یکی از مکان‌های ناشناخته و خاص شیراز، چاه قلعه بندر است که البته جای خطرناکی است. دهانه این چاه حدود 2 در 2 متر است و به صورت مستطیلی آن را کنده‌اند و معلوم نیست که انتهایش چقدر است و به کجا می‌رسد. شنیده‌ام تازگی‌ها روی آن یک سنگ گذاشته‌اند تا از افتادن افراد در آن جلوگیری کنند.

من برای سفرهایم برنامه‌ریزی خاصی نمی‌کنم. فی‌البداهه به سفر می‌روم. بار سفر می‌بندم و راه می‌افتم و هر جا که آب و هوای خوشی پیدا کردم اتراق می‌کنم. اهل رزرو کردن هتل از قبل هم نیستم. ترجیح می‌دهم معمولا به هر جا که می‌روم خصوصا اگر بخواهم اثر خاصی را در آنجا ببینم، حتی برای یک شب هم که شده اقامت کنم. حتما در سفرهایم به سراغ سوغات خاص آن شهر می‌روم. اگر تنهایی به سفر رفته باشم از سوغات آن شهر برای خانواده‌ام خریداری می‌کنم و اگر با خانواده باشم، همگی با هم برای خرید سوغات می‌رویم. سوغات شهرها هم متفاوت است از صنایع دستی و انواع کلوچه و شیرینی و... گرفته تا میوه‌های خاص. چند وقت پیش به فومن رفته بودم که شنیدم سیر فومن خیلی شهرت دارد، از آنجا سیر خریدم.

وقتی وارد یک شهر می‌شوم اولین چیزی که دنبالش می‌روم، نقشه و راهنمای گردشگری است. معمولا چنین چیزی را از میراث فرهنگی یا اداره فرهنگ و ارشاد آنجا پیدا می‌کنم. راستش هنوز سخت می‌شود چنین راهنماهایی را پیدا کرد. فقط چند شهر وجود دارد که اطلاعات گردشگری را در دکه‌ها یا به شیوه‌های آسان و عمومی در اختیار مردم قرار می‌دهند.