نگاه هفته

اصولی برای همه فصول

مهم‌ترین تفاوت صداوسیما با رادیوها و تلویزیون‌های بسیاری از کشورهای دنیا در اخلاقگرایی آن و پایبندی به اصولی است که بر مبنای باورها و اعتقادات مردمی شکل گرفته است. به عبارتی دیگر، شما نمی‌توانید هیچ برنامه‌ رادیویی و تلویزیونی را پیدا کنید که در آن، چیزی جدای قواعد اخلاقی، عرفی و مذهبی دیده شود، ضمن آن که رادیو و تلویزیون ما (همپای سایر رسانه‌های مکتوب و مجازی وطنی)، با همین مشی و روش، اتفاقا مخاطبان زیادی را جذب می‌کند تا ثابت کند با بهره‌گیری از روش‌های رسانه‌ای پاک و سالم هم می‌توان مردم را جذب رسانه کرد و آنها را پای رادیو و تلویزیون نشاند.

کد خبر: ۵۸۰۹۸۴

با این اوصاف، آنچه در ماه رمضان هر سال در رسانه ملی رخ می‌دهد، در واقع کمی ویژه‌تر از ماه‌های دیگر است؛ چرا که اخلاقگرایی، آن چیزی است که صداوسیما برای برنامه‌های همه فصول درنظر گرفته است.

در ماه رمضان، برنامه‌های معارفی ویژه این ماه گسترده‌تر می‌شود، چون مردم این انتظار را از رسانه دارند. در این ماه، جنگ‌های تلویزیونی و برنامه‌های ترکیبی رنگ و بوی رمضانی به خود می‌گیرد چون این خواسته صاحبان اصلی رسانه (مردم) است. در این ماه، سازندگان سریال‌ها و کارهای نمایشی نیز به همین واسطه، ضمن سرگرم‌سازی، محوریت اخلاقی پررنگ‌تری برای کار خود قرار می‌دهند تا خواسته مخاطبان ماه عبادت و خودسازی را جامه عمل بپوشانند.

اگر ماه رمضان را ماه تقویت رابطه انسان و پروردگارش در نظر بگیریم، رسانه ملی نیز با همین نگاه، به تقویت برنامه‌های خود پرداخته است. پخش سریال‌های داستانی، برنامه‌های ویژه سحر و افطار در شبکه‌های مختلف، پخش سخنرانی‌های مذهبی، تولید و پخش برنامه‌های قرآنی شامل قرائت قرآن و تفسیر و برنامه‎های دیگر، برنامه‌سازی در حوزه برون‌مرزی و شبکه‌های دیجیتال، تولید برنامه‌های رمضانی برای مخاطبان خارج از کشور با توجه به اوقات شرعی کشورهای مختلف در شبکه جهانی جام‌جم، ارائه برنامه‌های رادیویی با بحث‌های معرفتی، قرآنی و ادعیه، همگی با یک فصل مشترک همراه بوده‌اند و آن تأکید بیشتر بر ایجاد فرصت برای تقویت رابطه انسان با خدا بوده است؛ رابطه‌ای که قطعا با تقویت آن می‌توان به اصلاحات اجتماعی دست یافت و جامعه را به سمت رستگاری پیش برد.

آنچه در رمضان هرساله صداوسیما رخ می‌دهد، در واقع ماحصل همه تلاش‌های برنامه‌ریزان و برنامه‌سازان این رسانه برای ارائه نقطه‌عطف کاری خود مبتنی بر باورها و اصول‌ اعتقادی است؛ تلاشی که البته اگر از کارشناسی و ارزشیابی دور باشد و بدون توجه به نقدها و گفته‌ها و نظرها به تکرار برسد، در بلندمدت، همه تاثیراتی را که می‌تواند از جامعه بگیرد و بر جامعه بگذارد، از دست خواهد داد و نخواهد توانست به هدف‌هایی که متولیان رسانه، سالانه یا در مناسبت‌های خاص برای ترویج و تقویت باورهای اخلاقی ترسیم کرده‌اند، دست یابد. آنچه مسلم است، امروز آنچه به عنوان اوج در رسانه ملی از آن یاد می‌شود ماحصل همین دقت‌نظرها و استفاده از خلاقیت‌هاست و برای آن که فردا، این حرکت به فرود ختم نشود باید بیش‌از این صداها را شنید و به نقدهای درست گوش کرد، بویژه که امروز، رسانه‌های متکثر و مهاجم، قوی‌تر هم شده‌اند.