دوندگان بدون مربی تا کجا می دوند؟
مجموعه ورزشی آفتاب انقلاب واقع در شرق پایتخت، بهترین مکان برای تماشای تمرینات تیم ملی دوومیدانی است. اگر از احسان حدادی که ترجیح داده در آمریکا با دوندگان و مربیان حرفهای خارجی تمرین کند بگذریم یا سجاد مرادی را که بیشتر اوقات با برادرش در شهرستان در حال آمادهسازی است نادیده بگیریم و حتی اگر برادران صمیمی را هم بهدلیل شرایط خاص تمرینی که اتفاقا آنها نیز زیر نظر برادرشان در حال آمادهسازی هستند از این جمع حذف کنیم، تقریبا بقیه ملیپوشان در این مجموعه گرد هم آمدهاند و در حال تمرین هستند.
هوای مطبوع این روزهای بهار پایتخت باعث شده دوندگان با اشتیاقی دوچندان تمرینات خود را در این مجموعه پی بگیرند؛ چه آنها که در فهرست اعزامی به مسابقههای جایزه بزرگ آسیا حضور دارند و چه ورزشکارانی که در فهرست دعوت شدگان به هر سه مرحله این رقابتها نیستند، اما با انگیزهای مثالزدنی در حال تمرین هستند. آنها برنامههای کاری خود را برای سال 92 از مدتها پیش آغاز کردهاند؛ برنامهای که با مسابقههای قهرمانی کشور که اوایل اردیبهشت در شیراز کلید میخورد و در رقابتهای قهرمانی آسیا ـ هند (در صورتی که به دلایل امنیتی لغو یا به مکان دیگری منتقل نشود) وارد مرحله دیگری خواهد شد.
کسب سهمیه مسابقههای جهانی مسکو و حضور در این آوردگاه مهم پس از المپیک نقطه اوج دوومیدانی ایران خواهد بود که با در نظر گرفتن رکوردهای ورودی این رقابتها باید اذعان داشت دوندگان کشورمان کار بسیار دشواری را در مواد مختلف برای حضور در این تورنمنت خواهند داشت.
بدون مربی
این دشواری البته مختص مسابقههای جهانی نیست و دوندگان کشورمان برای رقابت با دوندگان قاره کهن نیز با مشکلاتی مواجه هستند. وقتی پای صحبت برخی از این ملیپوشان مینشینیم مشکلات مادی پای ثابت درددلهای همه دوندگان است؛ چیزی که این روزها در سایر رشتهها به چشم میآید و در بین برخیها به یک بحران تبدیل شده است، اما موضوعی که این روزها برخی از کارشناسان دوومیدانی کشورمان را نگران کرده، نبود مربی است. تا همین چند سال پیش که فدراسیون دوومیدانی با ورود مربیان خارجی در مواد مختلف توانست نسل خوبی را برای این رشته تربیت کند و دوومیدانی ایران را بر سر زبانها بیندازد، جایگاه مربیان خوب در برخی رشتهها کاملا نمود پیدا کرد، ولی بعد از مشکلات ارزی که در همه بخشها به وجود آمد و ورزش هم از آن بینصیب نماند، رشتههای رکوردی مثل دوومیدانی که در مواد مختلف از مربیان خارجی بهره میگرفتند به ناچار ساز خداحافظی با این مربیان را سر دادند و اکنون ورزشکاران با برنامههای سابق و اندک دانش باقیمانده از مربیان سابق خود در حال تمرین هستند. وقتی از محمد عاکفیان، عضو سابق تیم ملی دوومیدانی در خصوص انجام تمرینات ملیپوشان کنونی کشورمان بدون مربی میپرسیم، اینگونه جواب میدهد: «یادم میآید وقتی در تیم ملی بودم و یک مربی خارجی داشتم، مربیام به من میگفت 70 درصد کار یک ورزشکار را مربی انجام میدهد و 30 درصد باقیمانده به خود ورزشکار باز میگردد. آن اوایل خیلی این حرف را جدی نمیگرفتم و پیش خودم میگفتم مگر این کار امکانپذیر است؟ مدام میگفتم که من ورزشکار هستم و تمرین میکنم و مسابقه میدهم آنوقت مربی میگوید 70 درصد از آن خودش است که بعدها به حرف مربیام رسیدم. یک ورزشکار هر چقدر هم دانش داشته باشد و بتواند از برنامههای قبلی مربیان استفاده کند، ولی باز هم به مشکل برمیخورد. باید نوع تمرین ورزشکاران تحت کنترل مربیان قرار گیرد تا اگر در انجام دادن آن مشکلات تکنیکی و فنی وجود دارد به او تذکر داده شود.»
وی اضافه میکند: «اگر بدون مربی میشد کار را پیش برد که همه ورزشکاران همین کار را میکردند. مگر نه این که در سالهای اخیر با حضور مربیان خوب خارجی توانستهایم رکوردهای خوبی را در رشتههای مختلف برجای بگذاریم و نام دوومیدانی کشورمان را بار دیگر در سطح آسیا و حتی در برخی مواد در جهان زنده کنیم، بنابراین معتقدم ورزشکاران ملیپوش کشورمان در آینده با مشکل روبهرو خواهند شد.»
انتقاد ملیپوشان
مشکلاتی که در خصوص مربیان برخی مواد دوومیدانی به وجود آمده، شاید از عهده فدراسیون خارج باشد، چرا که این ماجرا در ادامه بحرانهای ارزی به بدنه ورزش سرایت کرده و بسیاری از رشتههای ورزشی نیز قید ادامه همکاری با مربیان خارجی را زدهاند. با این حال بسیاری از ملیپوشان کشورمان بر این باورند که در راه آمادهسازی خود با مشکلات دیگری نیز مواجه هستند که فدراسیون میتوانست با اندیشیدن تدابیر لازم، شرایط بهتری را برای ورزشکاران تیم ملی به وجود آورد.
احسان مهاجرشجاعی در این باره میگوید: «مدتهاست از حقوق ورزشکاران خبری نیست. امکانات خوبی در اختیارمان قرار ندادهاند. فدراسیون قبلا تعهداتی را در قبال ورزشکاران تیم ملی قائل شده بود، ولی به هیچکدام از این تعهدها عمل نکرده است. با این شرایط انتظار دارند وضع رکوردها بهتر شود. سال آینده بازیهای آسیایی را در پیش داریم و به جای این که حمایتها بیشتر شود، وضع هر روز بدتر میشود. به نظرم شرایطی که این روزها دوومیدانی ایران تجربه میکند اصلا خوب نیست. در بسیاری از مواد ورزشکاران بدون مربی ماندهاند و در بخشهای دیگر نیز شرایط امیدوارکننده نیست. بهتر است مسئولان فدراسیون هر چه زودتر تدبیری بیندیشند تا شاهد عقبگرد دوندگان نباشیم.»
مسابقههای جهانی
مسابقههای جهانی مسکو بیشک بزرگترین آوردگاه پیش روی دوومیدانی ایران است که در کمتر از یکسال پس از گذشت بازیهای المپیک 2012 لندن برگزار میشود و این بار حضور در این تورنمنت برای ورزشکاران ایرانی دشوارتر از هر زمان دیگری خواهد بود. رکوردهای ورودی که اتحادیه بینالمللی دوومیدانی در نظر گرفته در سطحی به مراتب بالاتر از رکوردهای ورودی سالهای گذشته است. با در نظر گرفتن شرایطی که پس از خروج برخی مربیان خارجی و به توافق نرسیدن با گروهی دیگر نظیر مربی الجزایری سجاد مرادی پیش آمد، باید اذعان داشت شرایط دشواری پیش روی دوندگان ملیپوش کشورمان قرار گرفته است. به عنوان مثال رکورد ورودی ماده پرتاب دیسک مسابقههای جهانی مسکو 66 متر در گروه A و 64 متر در بخش B است که بسیار نزدیک به رکورد حدادی در المپیک لندن (18/68 متر) است. البته ستاره دوومیدانی ایران که در آمریکا دوره آمادهسازی خود را طی میکند مشکلی برای حضور در این مسابقهها ندارد و به دنبال این است با کنارزدن روبرت هارتینگ آلمانی، روی سکوی قهرمانی جهان بایستد.
در بین ملیپوشان کشورمان یکی دو ملیپوش مثل سجاد مرادی و لیلی رجبی در صورتی که رکوردهای خود را تکرار کنند میتوانند سهمیه ورودی مسابقههای قهرمانی جهان را در سال 2013 کسب کنند، اما بقیه ملیپوشان مجبور به ارتقای رکوردهای شخصی خود هستند تا بتوانند در مسابقههای جهانی مسکو حضور پیدا کنند. با در نظر گرفتن شرایطی که دوومیدانی ایران پیش روی دارد و مشکلاتی که به دلیل بحرانهای اقتصادی گریبان این رشته و سایر رشتههای ورزشی را گرفته است، نگرانیها در جامعه دوومیدانی دوچندان شده و باید دید مسئولان فدراسیون و ورزش کشور برای بهبود اوضاع چه تدابیری میاندیشند.
علی رضایی/ جامجم
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
