اصلاح آیین‌نامه؛ دیر ولی لازم

از جمله ایرادهایی که بر این آیین‌نامه وارد شده، پیش‌بینی‌نشدن امکان فسخ قراردادها از طرف باشگاه یا بازیکن (با دلایل موجه) است که مشکلاتی از جمله مشکل قرارداد مانوئل ژوزه با پرسپولیس را به وجود آورده است.

به هر حال در فرهنگ ما، پایبندی به عهد، از اهمیت و ارزش بسیار بالایی برخوردار است، ولی متاسفانه در فضای کنونی ورزش ما به تاسی و تبعیت از بیماری‌های سیستم اداری، این پایبندی در خیلی از موارد، زیر پا گذاشته می‌شود تا مشکلات زیادی را به همراه آورد و حجم زیادی از پرونده‌های شکایت از مسئولان، باشگاه‌ها و بعضا مربیان و بازیکنان را روانه محاکم قضایی داخل فدراسیون ملی یا بین‌المللی (فیفا) و دادگاه بین‌المللی ورزش کند.

در این بین، فدراسیون فوتبال بتازگی در اقدامی بجا تصمیم گرفته است برخی از این نقص‌ها و مشکلات را رفع و ترمیم کند و در این مسیر، از دیدگاه‌ها و اطلاعات بازیکنانی که سال‌ها در فوتبال خارج کشور بازی کرده‌اند و تجربه عقد قرار داد با باشگاه‌های کاملا حرفه‌ای را دارند نیز بهره ببرد.

البته شاید بهتر بود که از سال‌ها پیش و در زمان تدوین آیین‌نامه‌ها و مقررات نقل و انتقالات فوتبال با تهیه، جمع‌آوری و ترجمه نسخی از قراردادهای کامل و ده‌ها صفحه‌ای میان هر یک از باشگاه‌های بزرگ و پیشرفته با بازیکنان یا مربیان خود و همچنین دعوت از کارشناسان حقوقی این باشگاه‌ها به رفع ایرادها و معایب و در نتیجه، تدوین آیین‌نامه‌هایی کم‌نقص‌تر برای نقل و انتقالات در فوتبال می‌پرداختیم تا هم زمینه اعتماد بیشتری بین باشگاه‌ها، عوامل تحت فرمانشان و پرهیز از تنش‌ها و دعواهای میان آنها فراهم می‌شد و هم این تعداد شکایت فوتبالی از کشورمان در محافل مختلف مطرح نمی‌شدند.

وقتی در نظر می‌گیریم هر ساله فیفا با اخذ جرایمی به منظور احقاق حق مربیان حاضر شده در فوتبال ایرانی، مبالغ کلانی از بیت‌المال ما را به سود مربیانی چون ایوانکوویچ، آری هان، وینگادا و... در نظر می‌گیرد و در عین حال، شمار زیادی از مربیان و بازیکنان ایرانی را در پیچ و خم اداری کمیته انضباطی، به منظور احیای حقوق و مزایای (دستمزد) خود می‌بینیم، بیشتر به اهمیت این نکته پی می‌بریم.

مجید عباسقلی / گروه ورزش