ائتلاف ضدتروریسم ،با کدام تعریف ؛

زمان در حال حاضر به ضرر مقامات نظامی امریکایی است . استقبال عمومی مردم امریکا از عملیات مقابله به مثل روزبروز کاهش می یابد.90 درصد شهروندان امریکایی در روز13 سپتامبر به عملیات تلافی جویانه علیه مظنونانی که دولت مشخص می کند،

کد خبر: ۴۸

فرانسه و انگلستان به عنوان 2 کشور محوری اتحادیه اروپا و ژاپن به عنوان کشوری که اولا خود قربانی تروریسم امریکایی بوده و ثانیا به مثابه دولتی تاثیرگذار در معادلات جهانی مطرح است از ورود به این مهلکه اجتناب کردند. مسکو و پکن نیز واکنشهای مشابه نشان دادند.اما امریکا همچنان به دنبال یارگیری است و عده ای در هیات حاکمه امریکا قصد دارند به این بهانه دنیا را2 قطبی کنند و جنگ غرب و اسلام را - که مبتنی بر نظریه هانیتگتون است - بیفروزند تا از این طریق تغییر جدی در جغرافیای سیاسی قرن21 ایجاد نمایند.واقعیت آن است که امریکا تجربه شیرینی نیز دارد. راه اندازی جنگ خلیج فارس - که هزینه معنوی آن را اروپا و هزینه مادی آن را اعراب پرداختند - تاخیر جدی در اتحاد جهان اسلام ، اتحاد اروپا و حتی اتحاد زرد ایجاد کرد و امریکابا مصادره ماجرا درجهت منافع خود و جا انداختن خود به عنوان حاکم جهان فقط در سود آن لشکرکشی، شراکت جست.اما اگر شتاب زدگی کشورهای مهم جهان در آن واقعه مانع از آن شد که از دولت امریکا سوال شود مظنون شناسی ، مصداق یابی ، تعریف نوع و حجم عملیات و تعیین سهم هر یک از اعضای ائتلاف چگونه بدون تشکیل دادگاه بین المللی و حضور ائتلاف های رسمی )نظیر سازمان ملل ( متصور است اما این بار دولت های تجربه کسب کرده ، عاقلانه تر رفتار می کنند. قاعدتا اقدامات فرامرزی و یا اقدامات تحدیدی علیه یک دولت یا یک کشور باید در مراجعی چون سازمان ملل و شورای امنیت سامان یابد و این بار، افکار عمومی دنیا و دولتهای تاثیرگذار به اقدام خودسرانه امریکا در تشکیل کمیته ضدخرابکاری و تعیین سهام موتلفینتن نخواهد داد.حمله امریکا به افغانستان اولا به لحاظ نظامی کار تحسین برانگیزی شمرده نمی شود. بمباران مردمی مظلوم و بی پناه که حدود ربع قرن با آوار بمب های گوناگون مواجه بوده اند کار مشکلی نیست که منجر به ثبت افتخار شود. ثانیا این حرکت به یکپارچگی جهان اسلام خواهد انجامید و حضور کشورهای واقع بین غربی ، حتی با فرض ورود به ائتلاف ، به واگرایی آن کمک خواهد کرد. ضمن آن که افغانستان با کشورهای مهمی همسایه است ؛ دولت های مسکو و پکن قطعا اجازه نخواهند داد سربازان امریکایی در افغانستان اردو بزنند، جمهوری اسلامی ایران نیز کشوری نیست که در این معادلات نادیده انگاشته شود. هند اگرچه رسما همسایه افغانستان محسوب نمی شود اما در تعیین مناسبات این بخش از خاورمیانه موثر است . پاکستان نیز، هرچند به دنبال جلب توجه امریکاست ولی نمیتواند فشار افکار عمومی خود را نادیده بگیرد.افزون براین ، افغانستان یک باتلاق جدید برای امریکاست و نسلی که مصایب جنگ ویتنام را در خاطر دارد هنوز زنده است ، خیل سربازان معلول جنگ فرامرزی و ناکام در ویتنام ، سنین میانی عمر خود را می گذرانند و در گوشه و کنار ایالات متحده آینه عبرت شده اند. اتحاد جماهیر شوروی بیش از10 سال در این باتلاق گرفتار بود و تنها ظهور اصلاحات گورباچفی بود که بهانه ای برای خروج نیمه آبرومندانه ارتش سرخ از این باتلاق فراهم کرد.احتمالا مقامات امریکایی در محاسبات خود به موارد یاد شده توجه دارند، اگر لابی صهیونیسم بگذارد!در حال حاضر بیشترین سود را از واقعه 11 سپتامبر، دولت اسرائیل می برد. هدلاین شدن اخبار انفجارات امریکا و وقایع پس از آن ، بهترین فرصت را برای نظامیان اسرائیل فراهم آورده که تجاوزات آنان و شروع فاز جدید در کشتار فلسطینیان ، تحت الشعاع قرار گیرد و شاید به خاطر ایجاد پوشش بیشتر و ضمنا یکسره کردن مشکل با جهان اسلام است که می بینیم لابی صهیونیست ها نقش دمیدن در آتش جنگ را بخوبی ایفا و دولتمردان و ملت امریکا و سایر ملل جهان را به کام این جنگ ناخواسته هدایت می کنند. اعضای موثر این لابی هستند که در اظهارات خود مرتبا بر نقش این فاجعه به عنوان نقطه عطفی برای 2 قطبی شدن جهان و همچنین ضرورت تاسیس ائتلاف ضدتروریسم تاکید می کنند؛ ائتلافی که برداشتی ناقص، واژگونه و عوامفریبانه از مبارزه با تروریسم است.امروز، آزمون دولتمردان جهان است که تا چه حد اقدامات خودسرانه را برتابند و آن را به فعال کردن مجامع مجاز بین المللی )بویژه سازمان ملل ( ترجیح دهند.