مراقبت از سوختگی‌ را بیاموزید

ـ زخم سوختگی جزو زخم‌های کثیف محسوب می‌شود. در صورتی که از آخرین مرتبه‌ای که اقدام به واکسیناسیون بر علیه کزاز کرده‌اید بیش از 5 سال گذشته ‌لازم است، از واکسن یادآور استفاده کنید. در افرادی که واکسیناسیون منظمی ندارند، باید علاوه بر واکسن کزاز از تتابولین که دارویی برای ایجاد ایمنی بیشتر در افراد غیرایمن است، استفاده شود.

ـ اگر تا الان و به دلیل ازدحام در خیابان و بیمارستان‌ها هنوز به پزشک مراجعه نکرده‌اید، بهتر است در اولین فرصت فرد را به بیمارستان برسانید. زخم‌هایی که بیش از 6 تا 12 ساعت از زمان بروز آنها بگذرد، معمولا تحت ترمیم فوری در اورژانس قرار نمی‌گیرد. این بیماران به دو دسته تقسیم می‌شوند؛ عده‌ای از مصدومان به اتاق عمل منتقل می‌شوند، تعدادی از بیماران پس از مدتی که تحت درمان دارویی برای پیشگیری از عفونت قرار گرفتند، تحت درمان قرار می‌گیرند.

ـ سوختگی درگیرکننده اندام فوقانی و تحتانی از ناحیه مچ به پایین و مواردی که سوختگی به صورت حلقوی دور اندام باشد، باید سریعا توسط پزشک مورد معاینه قرار گیرد. در مواردی که سوختگی حلقوی است و ورم در ناحیه پوست رو به افزایش است، فشار ناشی از ورم، خون‌رسانی به عضو آسیب دیده را مختل می‌کند.

ـ پس از ترخیص از بیمارستان محل سوختگی دارای پانسمان است. در صورتی که پانسمان دچار چسبندگی شده است آن را دستکاری نکرده و به پزشک مراجعه کنید؛ چه بسا نیازی به کندن پانسمان نبوده یا نیاز به روشی خاص برای جداسازی باشد. کندن پانسمان گاهی محل سوختگی را آزرده‌تر کرده و سیر ترمیم را با چالش همراه می‌کند.

ـ اگر محل سوختگی در تماس با نور است به مدت 6 ماه از کرم ضدآفتاب استفاده کنید. این اقدام باعث می‌شود تا محل سوختگی دچار تغییر رنگ نشود.

- آسیب روانی ناشی از سوختگی جدی بوده و ممکن است نیازمند درمان دارویی و روانپزشکی طولانی مدت باشد. بسیاری از مصدومان ضایعات مادام‌العمری دارند که برای پذیرش واقعیت و بازیابی شرایط جسمی و روانی باید از طرف خانواده و جامعه مورد حمایت قرار گیرند.

ـ بر روی زخم‌ها هرگز پماد نمالید، درمان سوختگی با پماد نه‌تنها مفید نیست، بلکه باعث عفونت می‌شود.