چوب حراج برسیب زمینی چهارمحال

اما عمده این مزارع مربوط به خرده‌مالکانی است که زمین‌هایی در حد یک یا 2 هکتار دارند و از این زمین خود محصول بسیار کمی برداشت می‌کنند؛ محصولی که اگر با قیمت منصفانه‌ای هم به فروش برسد، تنها می‌تواند پاسخگوی هزینه‌های تولید آنان باشد.به گفته کشاورزان چهارمحالی و جهاد کشاورزی این استان، هزینه تمام شده برای تولید هر کیلو سیب‌زمینی حدود 220 تومان است، در حالی که دلالان آن را به قیمت 150 تا 160 تومان می‌خرند و قیمت دولت هم برای خرید تضمینی 130 تا 140 تومان است.یکی دیگر از مشکلات سیب‌زمینی‌کاران این استان نبود سردخانه‌های مجهز برای انبار محصولات کشاورزی است و تنها انبار استان هم برای نگهداری هر کیلو سیب‌زمینی حدود70 تومان دریافت می‌کند، در نتیجه کشاورز مجبور می‌شود محصول خود را در خانه یا سر مزرعه انبار و ذخیره کند.

یکی از کشاورزان با بیان این که امسال سیب‌زمینی‌کاران خیلی متضرر شده‌اند، به «جام‌جم» می‌گوید: دلال‌ها سیب‌زمینی را کیلویی 150 تا 160 تومان بیشتر نمی‌خرند و این مبلغ برای کشاورزی که 6 ماه برای این محصول وقت گذاشته و در این مدت هزینه‌های گران کاشت و برداشت و کارگر را متحمل شده، مقرون به صرفه نیست و چیزی جز ضرر عایدش نمی‌کند.عبدالرسول طهماسبی می‌افزاید: انبارها برای نگهداری هر کیلو سیب‌زمینی 70 تومان مطالبه می‌کنند که با توجه به قیمت 160 تومانی سیب‌زمینی، تنها 90 تومان برای کشاورز باقی می‌ماند.

وی تصریح می‌کند: با این حساب و با توجه به این‌که تنها 20 روز دیگر برای فروش محصول خود وقت دارند، چون در غیر این صورت سیب‌زمینی شیرین و غیرقابل مصرف می‌شود، بنابراین یا باید آن را به قیمت 160 تومان بفروشند یا به عنوان بذر بکارند یا شاهد خراب شدنش باشند.

طهماسبی یکی از علل قیمت‌گذاری پایین از سوی دلال‌ها را قیمت پایین خرید تضمینی توسط دولت می‌داند و می‌گوید: وقتی دولت قیمت خرید تضمینی را 135 تومان اعلام می‌کند، طبیعی است که دلال هم قیمت خرید خود را کاهش دهد و با خریدکیلویی 150 تومان، سر کشاورز منت هم بگذارد.یکی دیگر از کشاورزان هم با بیان این‌که در حال حاضر در این استان خرید سیب‌زمینی صورت نمی‌گیرد و این محصول روی دست کشاورزان باقی مانده است، می‌گوید: تنها 20 هزار تن از سیب‌زمینی‌های تولیدی استان به فروش رفته و بقیه یعنی حدود 90 درصد آن در انبارها که عمدتا خانگی هستند در حال خراب شدن است.

یک کشاورز دیگر هم می‌گوید: برای پرداخت هزینه‌های کارگر، انبار، سردخانه و حمل و نقل، تراکتور، زمین کشاورزی و منزل خود را به فروش گذاشته‌ام.رسول فلاحی با بیان این‌که درآمد کشاورزان جوابگوی هزینه‌ها نیست، می‌افزاید: ما تاکنون مکاتبات زیادی با استانداری داشته‌ایم، اما تاکنون جوابی نگرفته‌ایم و همه اینها نشان می‌دهد که از قشر تولیدکننده هیچ حمایتی صورت نمی‌گیرد.

نماینده مردم اردل و فارسان در مجلس نیز با تایید وضعیت نگران‌کننده سیب‌زمینی‌کاران استان و فروش نرفتن محصول آنها به «جام‌جم» می‌گوید: بروز این وضعیت در استان ما هم دلایل ملی دارد و هم دلایل استانی که در بخش ملی می‌توان به واردات، عدم نظارت و تنظیم بازار، نامناسب بودن قیمت خرید تضمینی، عدم صادرات و نبود مشتری اشاره کرد.نورالله حیدری در مورد دلایل انسانی بروز این بحران می‌افزاید: یک بخش از مشکل به نبود سردخانه مجهز و انبارهای استاندارد برمی‌گردد که باعث می‌شود کشاورزان به خاطر نبود جا برای نگهداری محصول خود، یا سیب‌زمینی را دیر از مزارع برداشت کنند یا در انبارهای غیراستاندارد آن را نگه دارند که در هر صورت به پایین آمدن کیفیت سیب‌زمینی و در نتیجه افت قیمت آن منجر می‌شود.نماینده مردم چهارمحال در مجلس با بیان اینکه مدیریت ناصحیح و نبود حمایت از تولیدکنندگان و کشاورزان، مشکل دیگر ما در بخش استانی است، می‌گوید: در این استان به جای مسوولان بیشتر واسطه‌ها و دلالان نقش بازی می‌کنند، از تولیدکنندگان و کشاورزان حمایت نمی‌شود و کسی هم پاسخگو نیست.

معاون بهبود تولیدات گیاهی سازمان جهاد کشاورزی چهارمحال و بختیاری خود کشاورزان را مقصر می‌داند و می‌گوید: درصد زیادی از کشاورزان طمع می‌کنند و محصول خود را در انبارهای سنتی نگه می‌دارند تا به قیمت بالاتر بفروشند که از یک طرف کیفیت محصول آنها به خاطر نگهداری نامناسب پایین می‌آید و از سوی دیگر سیب‌زمینی کشت پاییزی استان‌های گرمسیری وارد بازار شده و آن را اشباع می‌کند، بنابراین قیمت سیب‌زمینی افت کرده و کشاورز دیگر حاضر به فروش آن نیست، در نتیجه روی دستش باقی می‌ماند.مرتضی مرادی می‌افزاید: از طرفی بحث خرید تضمینی محصولات کشاورزی حتی گندم که یک محصول استراتژی است از سوی دولت به‌کلی منتفی و متوقف شده و تنها خریدار این محصولات دلالان هستند، در نتیجه بازاریابی و فروش محصول برای کشاورز سخت‌تر شده و وی یا باید به هر قیمتی تن به فروش آن بدهد یا شاهد خراب شدن محصولش باشد.وی با بیان این که 165 هزار تن سیب‌زمینی از 3500 هکتار زمین در استان برداشت می‌شود، می‌گوید: بخش کمی از این میزان به مصرف خود استان می‌رسد و حدود 26 هزار تن هم به عنوان بذر در داخل و خارج استان استفاده می‌شود، اما بخش زیاد باقیمانده مازاد بر مصرف استان است که باید به استان‌های دیگر یا خارج از کشور صادر شود.

مرادی با بیان این که مشکل اصلی ما در مورد همین سیب‌زمینی‌های مازاد است، می‌افزاید: از آنجا که عمده کشاورزان خرده مالک هستند و در زمین‌های یک یا 2 هکتاری سیب‌زمینی کشت می‌کنند، بنابراین محصول کمی تولید می‌کنند و از آنجا که قادر به سورتینگ (درجه‌بندی)‌ و بسته‌بندی آن نیستند، در نتیجه مشکلاتی بویژه در بخش صدور آن به استان‌های دیگر به وجود می‌آید.