روشی جدید برای درمان سرطان

یکی از این روش‌های درمانی موسوم به ایمیونوتراپی است که یکی از جدیدترین راه‌های درمان سرطان به شمار می‌آید. در این روش بدن با کمک سیستم ایمنی، به مبارزه با بیماری‌ها می‌رود.

ایمنی درمانی که امروزه سرفصل نسبتا جدیدی در درمان سرطان است از دستگاه ایمنی بدن، چه به‌صورت مستقیم و چه به‌صورت غیرمستقیم برای مبارزه با سرطان یا کاهش عوارض جانبی که ممکن است در نتیجه درمان سرطان به‌وجود آید، استفاده می‌کند.

دستگاه ایمنی بدن، شبکه پیچیده‌ای از سلول‌ها و اندام‌هایی است که با همکاری هم، بدن را در برابر حمله عوامل خارجی محافظت می‌کند.

این شبکه از مهم‌ترین عناصر دفاعی بدن در برابر بیماری‌ها از جمله سرطان است و این کار را با مکانیسم‌های متعددی انجام می‌دهد. به‌عنوان مثال دستگاه ایمنی قادر به شناسایی و تفکیک سلول‌های سالم از سلول‌های سرطانی بوده و عملکرد آن در جهت نابودی سلول‌های بدخیم است.

به این ترتیب هنگامی‌که قدرت ایمنی بدن از بین رفته یا کارایی مناسبی نداشته باشد، ممکن است شاهد ظهور سرطان باشیم.

اما با استفاده از این روش جدید درمانی می‌توان اقدام به ترمیم، تحریک و حفظ پاسخ‌های طبیعی دستگاه ایمنی بدن کرد و با تقویت و پشتیبانی از دستگاه ایمنی بدن، شرایط را برای مبارزه‌ای که منجر به پیروزی بر سرطان شود،فراهم آورد.

بر این اساس، دانشمندان در کالج ترینیتی دوبلین، ایرلند بتازگی توانسته‌اند به یک دستاورد مهم در زمینه تولید واکسنی جدید برای درمان سرطان در سطح پیش بالینی دست یابند.

در این روش جدید دانشمندان برای درمان بیماری اقدام به دستکاری پاسخ ایمنی بدن نسبت به تومورهای بدخیم کرده‌اند.

نخستین واکسن سرطان به نام Provenge در سال گذشته کشف و ارائه شد. این واکسن با هدف درمان سرطان پروستات قدم به دوران جدیدی از روش‌های درمان سرطان گذاشت اما تنها توانست در دوره‌های آزمایش کلینیکی حدود 4 ماه به طول عمر بیماران بیفزاید و از سوی دیگر بررسی‌ها نشان داد این واکسن به درمان هورمونی پاسخ نمی‌دهد.

بررسی‌ها نشان می‌دهد واکسن برای بیماری‌های عفونی بسیار موثر است و منجر به ایجاد پاسخ‌های ایمنی در بدن برای جلوگیری از عفونت با باکتری یا ویروس می‌شود، از این رو سیستم ایمنی بدن نیز می‌تواند انسان را در برابر تومورها محافظت کند. بر اساس این تئوری کشف این واکسن جدید می‌تواند موثر تر از موارد گذشته علیه سرطان عمل کند.

نکته قابل توجه آن است که عملکرد این واکسن در واقع بسیار دشوار است، چرا که برخلاف بیماری‌های عفونی، تومور از سلول‌های طبیعی بشر مشتق شده و از مواد خارجی یا آنتی ژن ساخته نشده است. بنابراین سلول‌های سرطانی چون بخشی از اجزای بدن فرد تشخیص داده می‌شوند، اقدام به تحریک سیستم ایمنی بدن نمی‌کنند.

به این ترتیب تومورها به جای تولید مولکول‌هایی که کارایی سیستم ایمنی بدن را مختل کنند اقدام به تولید سلول‌های نظارتی کرده که به مهار پاسخ ایمنی بدن می‌پردازد.

اما ایمیونوتراپی می‌تواند بر این موانع غلبه کرده و با استفاده از پتانسیل قابل توجهی که در این زمینه وجود دارد اقدام به توسعه فناوری‌های کاراتر کند.

در این میان آشنایی با عملکرد سلول‌های T که نقش مهمی در از بین بردن تومورها دارند نیز پر‌اهمیت است، سلول‌های T مستقیما به اجسام خارجی، عوامل بیماریزا و سلول‌های سرطانی حمله می‌کنند. همچنین سلول‌های T، از طریق آگاه ساختن سایر قسمت‌های دستگاه دفاعی، باعث تنظیم پاسخ ایمنی خواهند شد. مبنای کار لنفوسیت‌های T در درجه اول تولید پروتئین‌هایی به‌نام لنفوکین است که در این روش درمانی از این توانایی برای درمان طیف وسیعی از سرطان‌ها استفاده می‌شود.

به این ترتیب با پیشرفت‌هایی که در زمینه واکسیناسیون صورت گرفته و با به خدمت گرفتن سیستم ایمنی بیماران مبتلا به سرطان نتایج درمانی از این پس بسیار امیدوارکننده‌تر خواهد بود.