دیدن پل‌خسرو در سرزمین فرهاد

گنجینه سنگ‌نوشته‌های تاریخی که در کوه‌های بیستون دیده می‌شود نشان از تاریخ باشکوه و باستانی این منطقه دارد و سال‌های سال از گذشته‌های دور تا امروز گرشگران و مسافران زیادی را به سوی خود کشانده تا با افتخار گذشته و حال خویش را نمایش دهد.

کرمانشاه از نظر جغرافیایی دروازه ورود به فلات ایران از سوی بین النهرین محسوب می‌شود و راه پر‌آوازه بغداد ـ تهران از این شهر می‌گذشته است. این راه همان راهی است که کوروش بزرگ‌ سال‌538 پیش از میلاد از آن برای گرفتن بابل لشکر‌کشی کرد و داریوش نیز ‌سال‌520 پیش از میلاد از همین راه لشکر به بابل فرستاد. اسکندر نیز ‌سال‌331 پیش از میلاد از این راه گذشت.

طبیعت زیبا و دلنشین غرب کشور غبار خستگی را از تن هر مسافری می‌زداید و آرامشی خاص به هر گردشگری هدیه می‌دهد. منطقه کرمانشاه به خاطر وجود رودخانه‌های بسیاری چون قره سو، راز آور و گاماسیاب و به دلیل قرار گرفتن در جلگه پهناور و سرسبز ماهیدشت، بسیار با صفا و زیباست و با داشتن زمین‌های کشاورزی نمایی از طراوت و شادابی اطراف آن را فرا گرفته است. وجود این رودها باعث شده در طول تاریخ تعداد زیادی پل در این منطقه ساخته شود که امروزه می‌تواند یکی از دیدنی‌های این سرزمین محسوب شود.

این پل با طول بیش از 150 متر و عرضی حدود 7‌متر در 2 کیلومتری جنوب غربی بیستون و بر سر راه قدیمی که از بیستون به قصر شیرین می‌رود، روی رودخانه گاماسیاب ساخته شده است.

این پل در دوره ساسانی و در مسیر جاده‌ای قدیمی به پهنای 7 متر قرار داشته که امروزه بقایای این جاده در دوطرف پل به طول چند کیلومتر دیده می‌شود. از طاق چشمه‌ها و گذرگاه پل آثاری بر جای نمانده است، ولی در سال‌های اخیر روی پایه‌های سنگی این پل، پلی فلزی به پهنای بیش از یک متر برای تردد افراد محلی ایجاد کرده‌اند.

یکی از زیباترین پل‌های این استان پل قدیمی ماهیدشت است که در داخل شهر ماهیدشت بر سر راه کرمانشاه به اسلام‌آباد و روی رودخانه «مرگ» ساخته شده است. این پل که اکنون محلی برای رفت و آمد اهالی شهر ماهیدشت است، در گذشته محل تردد کاروان‌هایی بود که به کاروانسرای ماهیدشت تردد می‌کردند. اگر چه کتیبه‌ای وجود ندارد تا زمان ساخت این پل را مشخص کند، ولی از آنجا که به فاصله کمی از کاروانسرا (در حدود 150 متری آن) ساخته شده، احتمالا همزمان با آن بنا شده است.

این پل در جنوب دهکده میان راهان، بر سر راه بیستون به سنقر روی رودخانه دینور آب ساخته شده است. بنای اصلی این پل منسوب به دوره صفوی است. ‌پل میان راهان شامل سه دهانه و چهار پایه است. این پل باوجود قدمت بسیار زیاد تا چندی پیش مورد استفاده عمومی قرار داشت و وسایل نقلیه از روی آن عبور می‌کردند اما خوشبختانه چندی است که با تلاش سازمان میراث فرهنگی، پل جدیدی در این مسیر ساخته شده و عبور و مرور از روی این پل متوقف شده است.