باز هم زمین در خطر است

معمولا عناوین بازسازی شده نیازی به نقد ندارند؛ ولی نسخه بازسازی شده «هیلو: مبارزه با تکامل» از این قاعده مستثناست. استودیو 343 که قرار است بعد از 10 سالی که سری هیلو در اختیار بانجی بود، هیلو 4 را بسازد نسخه HD اولین هیلو را دقیقا در سالگرد انتشار آن در سال 2001 ، یعنی 15 نوامبر اما این بار در سال 2011 منتشر کرد. هدف از انجام این کار را می‌توان این دانست که ادای احترامی به سری هیلو و 10 سالگی‌اش باشد و هم این که استودیو 343 قبل از عرضه هیلو 4 خودش را امتحانی کرده باشد. طرفداران هیلو با شاهکارهایی که تاکنون بازی کرده‌اند، طاقت یک عنوان ضعیف را نخواهند داشت و اگر اینچنین شود، استودیو 343 را روی سر صاحبانش خراب خواهند کرد و این موضوعی است که همه، حتی خود 343 هم می‌دانند. ولی به نظر نمی‌رسد کار به آنجاها بکشد چون بازسازی اولین هیلو خیلی خوب از آب در آمده است. در واقع بیشتر از آنچه انتظارش را داشتیم. مبارزه با تکامل یک شاخص برای بازی‌های اول شخص بخصوص روی کنسول‌ها بوده است و خواهد بود و باعث شد تا همه بفهمند با دسته کنسول‌ها هم می‌توان اول شخص بازی کرد و همچنین می‌توان به صورت چندنفره از این سبک بازی‌لذت برد.

شروع بازی خیلی خوب و پرهیجان و کاملا قابل مقایسه با عناوین روز است و این نشان می‌دهد که 10 سال پیش شاهد یکی از بهترین شروع بازی‌های آن دوره بوده‌ایم. شاید خیلی‌ها داستان را بدانند ولی برای آنهایی که نمی‌دانند باید بگوییم که بعد از اتفاق‌های ریچ (نسخه گذشته سری بازی‌های هیلو که در واقع قبل از نسخه اول اتفاق می‌افتد) کاونانت‌ها (دشمنان بازی) به زمین حمله کرده‌اند و می‌خواهند نسل بشر را نابود کنند. از این رو بشر به یک ابرسرباز نیاز دارد تا بتواند جلوی بیگانگان را بگیرد. به این دلیل «مسترچیف» آخرین ابرسرباز در نوع خودش است را بازیابی می‌کند. وی به هیلو که یک سیاره مرموزی است فرار می‌کند تا بتواند از «کورتانا» محافظت کند. کورتانا یک هوش مصنوعی است که همه اسرار و اطلاعات بشر را در اختیار دارد و نباید دست دشمن بیفتد. طراحی مراحل مثل 10 سال پیش خوب است. البته بعضی قسمت‌ها خیلی شبیه به هم ساخته شده‌اند که باعث گم شدن شما در محیط بازی می‌شود. اکشن ریتم خوبی دارد و بموقع تند یا آرام می‌شود. موسیقی بازی به این ریتم کمک فراوانی می‌کند و بعد از گذشت 10 سال هنوز هم قطعات به کار رفته در این عنوان، شاهکار است. چک پوینت‌ها مثل همیشه بموقع است و باعث می‌شود چیزی را از دست ندهید. تنوع و بالانس سلاح‌ها هم کاملا رعایت شده و به مبارزات کمک شایانی می‌کند. هوش مصنوعی بسیار خوب عمل می‌کند و دشمنان بسیار خوب تغییر مسیر می‌دهند. از طرفی کنترل و هدفگیری به قدری خوب است که یک تناسب بجا بین حرکت دشمنان و نشانه‌گیری شما به وجود آورده است. بدون شک کنترل در سری بازی‌های هیلو حرف اول را در اول شخص‌های کنسولی می‌زند. اما این سوال مطرح است وقتی کنترل خود بازی به این خوبی است، چرا کنترل ساده‌تری برای این ماشین به درد بخور طراحی نشده است؟ بخش همکاری تیمی از بخش‌های اضافه شده به بازی است که می‌توانید مراحل داستانی را به کمک دوست‌تان به صورت آفلاین و آنلاین تمام کنید. پشتیبانی از کینکت نکته جدید دیگر اضافه شده به این بازی است. به‌وسیله تشخیص صدای کینکت می‌توانید فرمان‌هایی از قبیل پرتاب نارنجک یا پر کردن خشاب سلاح‌تان را صادر کنید.با این حال باید توجه داشته باشید که فرمان‌های صوتی شما با تاخیر اجرا می‌شود؛ بنابراین زیاد نمی‌توانید روی آنها حساب کنید. همچنین به وسیله کینکت می‌توانید محیط را آنالیز و اسکلت‌های مخفی را پیدا کنید.

گرافیک با عناوین روز حتی نسخه قبلی (ریچ) قابل مقایسه نیست ولی چشم‌نواز است و زمانی خودش را نشان می‌دهد که آن را با نسخه غیربازسازی شده مقایسه می‌کنید. با فشردن دکمه Select می‌توانید موتور بازی را تغییر داده و به شکل و شمایل 10 سال قبل برگردید. این موضوع علاوه بر مقایسه می‌تواند حال و هوای آن دوران را هم زنده کند. موتور Saber 3d برای قسمت بازسازی شده استفاده شده است. بخش چندنفره سری بازی‌های هیلو شهرت جهانی دارد. نسخه اول دارای بخش چندنفره نیست ولی امروزه که بازی‌های اینچنینی بدون بخش چندنفره دارای کمبود هستند، سازندگان را مجبور کرد تا بخش چندنفره نسخه قبل (ریچ) را به این بازی اضافه کنند تا طرفداران کمبودی نداشته باشند. بخش داستانی خیلی کوتاه است ولی یاد و خاطره 10 سال پیش را بخوبی زنده می‌کند. در کل 343 کارش را خوب انجام داده و بدون شک سالگرد 10 سالگی مبارزه با تکامل یکی از بهترین بازسازی‌هایی است که تا به حال دیده‌ایم.