با خانواده هماهنگ باش!

فرزندان جوان اما می‌دانند که این کنترل‌ها و توصیه‌ها همه از نگرانی‌هایی ناشی می‌شود که همیشه ذهن والدین را مشغول می‌کند. آنها هراس دارند که مبادا فرزندانشان رابطه‌ای با دوستان ناباب برقرار کنند که باعث بروز مشکلی برای جوانشان شود یا نکند جوانان در محافل دوستانه کارهایی انجام دهند که مغایر ارزش‌های خانوادگی یا برای خودشان آسیب‌زا باشد.

بخشی از این نگرانی‌ها ناشی از علاقه فراوان والدین به فرزندانشان است و بخشی دیگر از نگرانی‌های والدین حاصل سال‌ها زندگی اجتماعی آنان و کسب تجربه‌های بسیار است. جوانان می‌خواهند به صورت مستقل زندگی را تجربه کنند، با بسیاری از پدیده‌ها خودشان آشنا شوند و خودشان آنها را امتحان کنند. اما واقعیت این است که اعتمادنکردن به تجربه‌های والدین گاه هزینه‌های بسیار سنگینی در پی خواهد داشت. آیا عاقلانه ‌است برای آن‌که خودمان تأثیر مواد مخدر و روانگردان‌ها را تجربه کنیم، رو به استعمال این گونه مواد بیاوریم؟ شاید بهتر باشد به تجربیات دیگران و به خصوص بزرگ‌ترها در مسائلی از این دست که امتحان‌کردن آنها پیامدهای ناگواری دارد، اطمینان کنیم.

برخی از جوان‌ها و نوجوان‌ها مایلند آنچنان در روابطشان با دوستان آزادی و استقلال عمل داشته باشند که خانواده در این زمینه هیچ پرسشی از آنان نپرسد و هیچ کنترلی هم بر این روابط اعمال نکند.

غیرمنطقی است که چنین انتظاری از والدینمان داشته باشیم. ما هم عضوی از خانواده هستیم و باید قواعد زندگی خانوادگی را رعایت کنیم. همان‌طور که مهربانی و حمایت والدین را انتظار داریم، باید بپذیریم که رعایت بعضی اصول هم از سوی ما در زندگی خانوادگی ضرورت دارد.

پدر و مادرمان را غریبه ندانیم. آنها را در جریان روابط دوستانه‌مان و محافل دوستانه‌ای که در آن شرکت می‌کنیم، بگذاریم. اگر درخصوص روابطمان از ما سوالی پرسیدند یا توضیحی خواستند، نرنجیم و به آنها حق بدهیم که بدانند ما با چه کسانی نشست و برخاست می‌کنیم و به چه جاهایی رفت و آمد داریم. به آنها حق بدهیم که نگرانمان باشند.

کافی است کمی نگرانی‌های پدر و مادرمان را بفهمیم و سعی کنیم با خانواده هماهنگ‌تر باشیم.