با پای گچ‌گرفته روی صحنه رفتم!

او فعالیت هنری را سال 1354 با گروه تئاتر دانشجویی «پیاده» به سرپرستی مهدی هاشمی (همسرش)‌ و داریوش فرهنگ آغاز کرد و در چندین نمایشنامه مانند «داستانی نه تازه»، «همشهری»، «خاطرات و کابوس‌های یک جامه‌دار از زندگی و مرگ امیرکبیر»، «دیوار چین»، «دایره گچی قفقازی» و بازی و کارگردانی نمایش‌های «سلطان مار»، «مرگ یزدگرد» و «شبی در تهران» را برعهده داشت. از کارهای تلویزیونی وی می‌توان به بازی در سریال «افسانه سلطان و شبان» و کارگردانی مجموعه 50 قسمتی بنام «خواستگاران» اشاره کرد. وی همچنین بازیگر و بازیگردان تعدادی از مجموعه‌های تلویزیونی بوده است. بازی و منشی‌گری صحنه فیلم نیمه بلند «رسول پسر ابوالقاسم» به کارگردانی داریوش فرهنگ نخستین تجربه سینمایی اوست. آدینه در کارنامه هنری خود موفقیت‌های جشنواره‌ای داخلی فراوانی را به ثبت رسانیده است.

وی می‌گوید: اسفند سال گذشته بود که اجرای تئاتر «خانمچه و مهتابی» را داشتیم، برایش خیلی زحمت کشیده بودم، درست روز 12 اسفند، ساعتی قبل از شروع نمایش برای آخرین بار داشتم تمرین می‌کردم، کمی شیطنت کردم و خودم را لبه سن رسانده و مشغولی بازی شدم که ناگهان پایم لغزید و از بالای سن به پایین پرتاب شدم، همه به سمتم دویدند، به تنها چیزی که در آن لحظه فکر می‌کردم نمایش بود، صدای کسی را شنیدم که می‌پرسید گلاب خوبی؟ و با بستن پلک‌هایم جواب مثبت دادم اما حالم خوب نبود... وقتی توانستم تکانی به خودم بدهم متوجه درد پاهایم شدم، بد جوری درد می‌کرد، رفتم دکتر، وقتی گفت باید گچ بگیرم دنیا دور سرم می‌چرخید و چهره یک یک بازیگران از جلوی چشمم می‌گذشت... فراموش نمی‌کنم قیافه‌هایشان را وقتی من با پای بسته از در تالار وارد شدم، همه وا رفتند، می‌گفتند کار چه می‌شود؟ چاره‌ای نبود، با پای گچ گرفته رفتم روی صحنه، تا جایی که می‌شد برای جلوگیری از درد مسکن خوردم و فعالیت بدنی‌ام را حذف کردم، به این ترتیب موفق شدم تا روز آخر کار را اجرا کنم اما خیلی به من سخت گذشت.آدینه ادامه داد: کارگردانی این نمایش برعهده هادی مرزبان بود و بجز من، ایرج راد، سیما تیرانداز، صبا کمالی، یارتا یاران، سیروس همتی و علی خازنی در آن ایفای نقش می‌کردند. وقتی مردم من را روی صحنه با پای شکسته دیدند با همه وجود برایم دست زدند، صدای تشویق آنها درد را از یادم برد.