ترکیه آن چه باید باشد اما نیست

دولت ترکیه به نخست وزیری رجب طیب اردوغان در حالی سومین دوره کاری خود را  آغاز کرده که بررسی سیاست‌های ماه‌های اخیر این کشور نشانگر دوری آن از اصول و چارچوب‌هایی است که در سالهای اخیر به دنبال‌‌‌ آنها بوده و یا در ظاهر شعار آن را سرداده است.

اولا در حوزه داخلی مهمترین وعده دولت به مردم مقابله با نفوذ نظامیان و نیز تلاش برای پایان دادن به ممنوعیت حجاب بویژه در دانشگاهها و مراکز اداری بوده است. هر چند که دولت گام‌هایی برای محدود سازی مداخله ارتش در امور برداشته اما در قبال حجاب تاکنون کارنامه موفقی از خود نشان نداده است.

به رغم درخواست‌های مکرر مردم، هنوز دولت برای رفع ممنوعیت حجاب در دانشگاهها و مراکز تحصیلی و اداری گامی برداشته که نارضایتی مردم را به همراه داشته است. مردم این امر را دور شدن دولت از اصول اسلامی خویش دانسته و شعارهای اسلامی را صرفا برای کسب رأی سر داده است.

ثانیا، سیاست ترکیه بر اساس تنش با همسایگان استوار بوده است. بر اساس این اصل، ترکیه به بهبود روابط با تمام همسایگان پرداخته و اگر چالشی نیز بوده برای رفع آن گام برداشته است.

رویکرد ترکیه به خواسته‌های غرب مبنی بر به چالش کشاندن سوریه نشانگر دوری ترکیه از اصل مذکور است. اقدامی که می‌تواند بی‌اعتمادی منطقه به این کشور و تکرار انزوای آن در جهان اسلام را به همراه داشته باشد.

ثالثا، ترکیه ادعای دوری از غرب را سر داده و بعضاً به مخالفت با سیاست‌های آن می‌پرداخت. سکوت ترکیه در قبال تحولات کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، مداخله در امور سوریه و ورود به جنگ لیبی در کنار ناتو، نشان داد که آنکارا همچنان نگاه ویژه‌ای به غرب دارد و رویکرد آن به شرق نیز برای کسب امتیاز از غرب بوده است.

رابعاً، متاسفانه ترکیه تا حدودی از خط مشی خود در حمایت از مقاومت و فلسطین دور شده است. هر چند که در ظاهر انتقادهایی از صهیونیست‌ها دارد اما افشای برخی روابط پنهانی میان آنکارا و تل‌آویو، ورود به عرصه بحران سازی در سوریه، درخواست از حماس برای به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی و... نشانگر تزلزل در مواضع مقاومتی ترکیه است. امری که دلسردی ملت‌های منطقه از آنکارا انزوای مردمی آن را به همراه داشته است.

با توجه به آنچه ذکر شد می‌توان گفت که دولت ترکیه در مقطع کنونی از اصول و چارچوب‌های اولیه خود دور شده است این رویکرد با هر عنوان و برای رسیدن به هر هدفی که باشد در نهایت نمی‌تواند تامین کننده منافع بلند مدت آنکارا باشد چرا که از یک سو غرب نشان داده که هرگز پایبند به تعهدات خود نمی‌باشد و سرانجام ترکیه را نیز قربانی می‌کند و از سوی دیگر ملت‌های منطقه و جهان نیز پذیرنده این سیاست‌ها نبوده و در نهایت برای انزوای ترکیه گام بر می‌دارند. بویژه اینکه رویکرد جهان به سمت مقاومت است و هر بازیگری را مخالف این اصل حرکت کند در حاشیه قرار خواهد داد.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین