بلاتکلیفی یک وزارتخانه مهم

هرچند که تغییر اساسا از حقوق مدیران در یک مجموعه تلقی می‌شود تا بتوانند دستگاه زیرمجموعه خود را یکپارچه و هماهنگ سازند، وزارت نفت نیز از آن دسته مجموعه‌هایی است که در سال‌های اخیر با تغییرات زیادی روبه‌رو بوده و تا حدودی ثبات مدیریتی لازم را نداشته است تا صنعت نفت بتواند با استحکام گام بردارد هر چند عده‌ای ممکن است بگویند که امور جاری کشور و صنعت نفت براساس برنامه‌ و اهداف چشم‌انداز جلو‌می‌رود و مدیران فقط مجریان آن محسوب می‌شوند اما این تغییرات مدیریتی گاه ثبات روانی را در اجرای پروژه‌ها و برنامه‌ها سلب می‌کند.

طی 6 سال گذشته وزارت نفت سایه 8 نفر را بر سر‌ خود دیده است و این وزارتخانه دائم با اسامی مختلف برای وزارت مواجه شده است در حالی که صنعت نفت مهم‌ترین رکن اقتصاد کشور به شمار می‌آید و ثبات و استحکام در مدیریت آن موجب افزایش استحکام در اقتصاد ملی می‌شود اما این لرزش‌ها و آمدن و رفتن‌ها تا حدودی قوام صنعت نفت را از نظر مدیریتی سلب کرده وپیامدهایی نیز به دنبال داشته است.

شادابی، دلگرمی و نشاط و به روزآوری در توسعه صنعت نفت از اساسی‌ترین ارکانی است که در منشور کارکنان صنعت نفت دیده می‌شود. اما این منشور در میان هیاهوی آمد و رفت مدیران کمرنگ شده است.

براساس برنامه پنجم توسعه و اهداف سند چشم‌انداز 20 ساله کشور مقرر گردیده که صنعت نفت تا پایان برنامه تولید خود را به 5 میلیون بشکه در روز برساند و سال جاری نیز به عنوان سال اول اجرای برنامه باید مقدمات دستیابی به این اهداف را پایه‌ریزی کند اما در برابر گزارش‌های رسمی، روز گذشته تولید نفت در حالی که باید 4 میلیون و 400 هزار بشکه در روز باشد به 3 میلیون و 900 هزار بشکه رسید و این می‌تواند بیانگر پیامد همان عدم استحکام و ثبات در تصمیم‌گیری‌ها باشد که امروز صنعت نفت بیش از هر زمان دیگری نیازمند آن است.

اکنون با ورود به ماه پنجم سال، وزارت نفت هنوز نتوانسته در تصمیم‌سازی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها از ثبات قدم برخوردار باشد و به‌نظر می‌رسد کوتاهی در ایجاد آرامش و ثبات پیامدهای مناسبی در پی نخواهد داشت.

در حال حاضر، نفت با چالش‌هایی مانند کاهش تولید، تنزل جایگاه دوم اوپک به سوم، بدهی خریداران نفتی و تامین منابع مالی برای توسعه طرح‌ها روبه‌روست این چالش‌ها تعیین تکلیف سریع مدیریت وزارتخانه‌ای که سرنوشت اقتصاد ملی را به خود پیوند زده، ضروری‌تر سازد.