سرمایه‌گذاری 15 میلیاردی برای سقوط

براستی حیف از این باشگاه خصوصی که به چنین وضعیت بغرنجی دچار شده و هیچکس نیز تاکنون نتوانسته است برای آن نسخه شفا بخشی بپیچد.

علی پروین پرتجربه نیز که می‌خواست با برقراری نظم و انضباط خاص خود و انجام تمریناتی سخت، بدن بازیکنان را شلاق بزند تا در زمین راه نروند و به قول خودش در پایان 90 دقیقه، نم عرقی بر پیشانی داشته باشند، خیلی زود دستگیرش شد که نمی‌تواند طرف حساب بازیکنان و ستاره‌هایی باشد که هر یک بالای 500 میلیون تومان پول گرفته‌اند و به اندازه 50 میلیون نیز بازدهی ندارند.

در چنین وضعیتی که محمد خاکپور نیز پیش از پروین به چند هفته همکاری‌اش با این تیم پایان داد تا اعتبار فوتبالی‌اش خدشه دار نشود، حسین هدایتی مالک باشگاه به‌عنوان آخرین تیر ترکش خود، محمود یاوری را در راس فنی تیم نشاند تا این مربی سرد و گرم چشیده نیز که معمولا استاد جمع کردن تیم‌های بحرانی نشان داده است، تاکنون از دو بازی یک مساوی و یک باخت نصیبش شود.

در شرایط حاضر و به فاصله 5 هفته تا پایان لیگ، استیل آذین در قعر جدول با تیم رده هفدهمی پیکان 5 امتیاز اختلاف دارد تا این تیم برای بقا در لیگ برتر تنها چشم به یک معجزه داشته باشد؛ یعنی از یک سو باید 5 بازی پیش روی خود را برنده شود و از سوی دیگر نیز دیگر کاندیداهای سقوط خوب نتیجه نگیرند تا در آن شرایط، استیل آذین شاید یکی از 3 تیم سقوط کرده در پایان فصل نباشد.

هر‌چند که محمود یاوری هنوز قطع امید نکرده و فعلا چاره کار را در اخراج 4 بازیکن از فوج ستاره‌های استیل آذین دیده است، اما به نظر می‌رسد تنها باشگاه خصوصی لیگ برتر در این فصل، حکم بار کجی را دارد که برای به مقصد رسیدن آن باید ابر و باد و خورشید و فلک به کار آیند.

قطعا اگر این سرمایه‌گذاری کلان از ابتدا با مدیریتی خوب و اصولی همراه می‌شد، هیچوقت نام بزرگان و ستاره‌های فوتبال ایران نیز به بازی گرفته نمی‌شد و استیل آذین می‌توانست امروز به جای جنگیدن برای فرار از سقوط، برای قهرمانی در لیگ برتر و حداقل کسب یکی از عناوین اول تا سوم بجنگد. واقعا حیف از این همه پولی که در فوتبال فدای ندانم کاری‌ها می‌شود.