بیم‌ و امیدهای لیگ قهرمانان

همه می‌دانیم حضور 4 نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا، بحثی ملی است و امیدواریم سپاهان، ذوب‌‌آهن، استقلال و پرسپولیس به عنوان تیم‌های برگزیده فوتبال باشگاهی ایران، با راهیابی به مراحل بالای این مسابقه‌ها، شرایط و جایگاه قاره‌ای فوتبال کشورمان را ارتقا بخشند.

البته رقم خوردن چنین موفقیتی، کار ما را سخت‌تر خواهد کرد؛ چون کارشناسان و مدیران را ملزم به طراحی و برنامه‌ریزی قوی‌تری می‌کند تا این موفقیت‌ها تداوم یابد و برچسب شانسی و اتفاقی بودن بر آن نخورد.

در هفته نخست لیگ قهرمانان، سپاهان موفق‌ترین نماینده ایران بود و نشان داد داشتن استحکام دفاعی و تجربه‌های باارزش بین‌‌المللی، این تیم را به چنان غنایی رسانده که حتی قادر به کسب نتایجی عالی در زمین حریفان صاحب‌نامی مثل الهلال است. در حقیقت، سپاهانی‌ها در روز نخست بازی‌ها، خود را یک گام جلوتر از همه نشان دادند.

از آنجا که جمع کردن 3 امتیاز نخست از مهم‌ترین عوامل موفقیت در چنین تورنمنت‌هایی است، ذوب‌آهن را ـ که طی سال‌های اخیر تیمی یکدست، روان و باثبات بوده است ـ هم می‌توان موفق قلمداد کرد.

استقلال اما در تهران کار تیمی ضعیف‌تری از سپاهان و ذوب‌آهن ارائه کرد و با گل دیرهنگامی که خورد، ادامه مسیر خود را دشوار کرد. هر چند این بدشانسی، نباید عاملی برای سلب روحیه آبی‌ها در بازی‌های بعدی شود.

پرسپولیس نیز در شرایطی بازی خارج از خانه را باخت که الاتحاد، حریف این تیم از جمله قدرت‌های فوتبال باشگاهی قاره است و می‌تواند حتی جزو 4 تیم صعودکننده به مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان باشد.

کسب 3 امتیاز خانگی در دیدار بعدی لیگ قهرمانان یک «باید» برای پرسپولیس محسوب می‌شود؛ چون تنها در این صورت است که امید و روحیه به این تیم برمی‌گردد و آنها در مسیر رسیدن به اهدافشان قرار می‌گیرند.

به هر حال مظلومی، ابراهیم‌زاده، قلعه‌نویی و دایی کاملا از راهکارهای رسیدن موفقیت در چنین تورنمنتی مطلع هستند، آنها بخوبی می‌دانند در چه مسیر دشواری قرار دارند و چقدر کسب امتیازهای کامل در دیدارهای خانگی برایشان اهمیت دارد.