بهشت را به خانه بیاورید

اما اگر دلتان برای تمام برف‌های نباریده امسال تنگ‌شده است شال و کلاه کنید و چمدانتان را ببندید و بدون کمی تردید راهی برفی‌ترین شهر ایران شوید.

شاید برای آنهایی که اهل سفر هستند این پیشنهاد کمی عجیب باشد چرا که آنها هنوز دیوانه دشت لاله‌های واژگون این شهر هستند که البته تا حدودی هم حق دارند، چرا که فصل لاله‌های واژگون بهار است، از اواسط فروردین تا اواخر اردیبهشت و حالا هم که چله زمستان! اما این روزها دشت‌های وسیع کوهرنگ سرشار از سپیدی برف است.

کوه‌های همیشه برفی چهارمحال و بختیاری معروف‌ترین رودخانه‌های دائمی جنوب غربی و مرکز ایران را سیراب می‌کنند. کارون، زاینده‌رود و دز، جوش و خروش همیشگی‌شان را مدیون همین کوه‌ها هستند.

اما حرکات زمین در محدوده زاگرس هم دست به دست این کوه‌های برفی داده تا تالاب‌های زیادی در گوشه گوشه استان تشکیل شود.

تالاب‌هایی که حالا سال‌هاست پناهگاه امن کمیاب‌ترین گیاهان و جانوران به شمار می‌روند.

درختان بلوط، زالزالک، زبان گنجشک، پسته وحشی، گردو، بادام، انجیر کوهی و سماق هم از برکت همین کوهستان‌های بلند پربرف کنار هم ردیف شده‌اند و جنگل‌های استثنایی این استان را تشکیل داده‌اند.

اگر میانه خوبی با کوهنوردی دارید، بهتر است هر طور شده تجهیزات کوهنوردی‌تان را در چمدان جا بدهید.

اما اگر میانه چندانی با کوهنوردی ندارید دوربین عکاسی‌تان را فراموش نکنید. زیبایی‌های این منطقه فراتر از آن است که دست خالی برگردید. شاید عکسی از درختانی که جا خوش کرده‌اند در دل کوه‌های پربرف را قاب کردید و به‌دیوار خانه‌تان زدید. قطعه‌ای از بهشت روی دیوار خانه‌تان. شگفت‌انگیز نیست!

علی محزون
جام‌جم