کنار آمدن با کنجکاوی‌های کودکان

این دغدغه برای بسیاری از والدین وجود دارد که چگونه بین فضولی و شیطنت کودک و حس کنجکاویش، تفاوتی قائل شوند و چگونه این دو را از هم تشخیص دهند. پاسخ این سوال را باید با مثالی بیشتر برایتان روشن کنیم. فرض کنید با کودک 4 ساله‌تان به یک مرکز خرید می‌روید. کودک شما مدام بین قفسه‌ها حرکت می‌کند و به وسیله‌ها دست می‌زند و همه محیط اطراف خود را به هم می‌زند. بهتر است بدانید در قسمت اول داستان، یعنی این‌که کودکتان بین قفسه‌ها می‌چرخد و مدام دست شما را رها می‌کند و از شما دور می‌شود، در حقیقت به دنبال کشف دنیای اطراف خود است و این همان حس کنجکاوی اوست؛ اما به هم ریختن و آسیب به محیط اطراف، در حقیقت همان قسمت شیطنت‌آمیز داستان است که باید به نوعی کنترل شود.

درحقیقت حس کنجکاوی یک کودک باید به نوعی توسط والدین مدیریت شود. یک کودک از همان ابتدا که در حال راه افتادن و حرکت کردن است، باید قوانین احترام به حقوق دیگران را بیاموزد. به عنوان مثال کودک باید بیاموزد اگر به یک سوپرمارکت می‌رود، بدون اجازه والدین دست به غرفه‌ها نزند؛ اما گشتن و جستجو در فضای سوپرمارکت یا مغازه‌های جدید می‌تواند به نوعی حس کنجکاوی وی را ارضا کند.

بهتر است برای کودکتان تورهای مسافرتی هرچند کوتاه راه بیندازید. به عنوان مثال امروز به کودکتان بگویید قرار است به دیدن یک پارک جدید بروید؛ اما قبل از رفتن به او قوانینی را آموزش دهید، مثل این‌که دستان شما را رها نکند، از شما به هیچ وجه فاصله نگیرد، مجاز است یک نوع خوردنی انتخاب کند.

یکی از اشتباهات بزرگ والدین در این فصل سرد سال این است که کودک را به خاطر ترس از بیماری بیرون نمی‌آورند، در صورتی که دنیای خارج مهم‌ترین فضا برای رشد حس کنجکاوی کودک به شمار می‌آید. به همین دلیل فصل سرد زمستان را با همه زیبایی‌هایش از دست ندهید و با بردن کودک به دنیای خارج از خانه به رشد ذهنی کودکتان کمک کنید.

دکتر کیوان رضوانی