طراحی لباس خانم دیپلمات

این ابتکارموجب شد تا روزنامه دیلی‌تلگراف بریتانیا یادآور شود که خانم اشتون بسیار مراقب بود تا یادش باشد که نباید با آقای جلیلی دست بدهد و برای این کار دست‌هایش را به پشت کمرش گره زده بود، اما شاید فکر این مساله را هم نمی‌کرد که یقه لباس او ظاهرا با استانداردهای مطبوعات ایران فاصله دارد و مطبوعات ایرانی برای انتشار تصویر او در صفحه اول خود مجبور خواهند شد تا یقه او را دستکاری کنند.

با این حال سخنگوی این دیپلمات بریتانیایی در دفاع از شخصیت دیپلماتیک وی می‌گوید که پوشش خانم اشتون شایسته بود. لباس ایشان نیم‌تنه نبود. خیلی زنان در ایران حجاب کامل دارند اما مذاکرات در سطح بین‌المللی بود و نه در ایران بلکه در یک کشور ثالث برگزار می‌شد.

موضعگیری‌های غیردیپلماتیک این سیاستمدار بریتانیایی در مورد ایران، قبلاً کاظم جلالی سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی را بر آن داشته بود که به وی توصیه کند لباس انگلیسی را از تن موضعگیری‌های خود بیرون آورد و حالا این مطبوعات ایرانی بودند که با این حرکت خود به خانم اشتون یادآور شدند که باید در مورد لباس پوشیدن خود، بیشتر آداب دیپلماتیک را رعایت می‌کرد.

خانم اشتون باید بدانند که از گذشته‌های دور، چگونگی انتخاب لباس و سبک لباس پوشیدن افراد مشهور و بخصوص رهبران سیاسی دنیا از اهمیت بسیار زیادی برخوردار بوده است و حتی برخی رهبران و سیاستمداران توانسته‌اند با پوشیدن لباس‌های خاص و منحصر توجه رهبران سیاسی دیگر کشورها را به خود جلب کنند.

همانطور که بسیاری از مسوولان سیاست خارجی ایران هنگام ملاقات به جای دست دادن از ابتکاراتی مناسب در برخورد با همتایان غربی خود استفاده می‌کنند و همزمان با رعایت موازین اسلامی، به گونه‌ای رفتار می‌کنند که سبب بی‌احترامی به طرف مقابل نشود، خانم اشتون نیز باید در مورد لباس پوشیدن خود بیشتر سلیقه به خرج می‌داد و با توجه به آداب رسوم ایران اسلامی ابتکار عملی مناسب‌تری در نوع پوشش خود می‌داشت تا مطبوعات ایرانی مجبور نشوند درعمل، این نکته را به وی یادآور شوند.

کتایون مافی / گروه سیاسی