در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
نولان به روایت ایبرت
کریستوفر نولان، کارگردان فیلم «سرآغاز»، سینماگری وسواسی است که دقت زیادی در ساخت آثار خود دارد. شنیدهام که او 10 سال گذشته را به نوشتن فیلمنامه همین فیلم آخرش اختصاص داده است. (باورتان میشود؟ 10 سال برای یک فیلمنامه!) نولان شاید بارها این متن را در 10 سال گذشته نوشته و بارها به بازخوردهای بینندگان در مواجهه با نماها یا فصلهای آن توجه کرده است. کاری که به شطرنجبازی با چشمان بسته میماند در حال راه رفتن روی یک سیم باریک.
سرآغاز درباره یک آرشیتکت جوان با بازی «لئوناردو دیکاپریو» است که در ابتدای فیلم با طراحی پیچ و خمهایی که در اصطلاح هزارتو یا «لابیرنت» نامیده میشوند؛ امتحان میشود و نولان، بینندگان خود را با هزارتوهای فیلم تازهاش میآزماید. ما هنگام تماشای فیلم کاری نمیتوانیم بکنیم جز اینکه به نولان اعتماد داشته باشیم تا ما را از این هزارتو بیرون بیاورد، زیرا ما در زمان از دسترفتهای قرار داریم که احاطهای بر مدیریت آن نداریم. بنابراین چارهای جز این نیست که آن را به کارگردان بسپاریم.
مهمترین بخش این فیلم اما در «پاریس» میگذرد. جایی که شهر به صورت کامل برمیگردد و جای آسمان، انعکاس خیابانها، خانهها و اتومبیلها به صورت معکوس دیده میشود. در اینجا هم قهرمانان نولان طبق معمول، درگیر وجدان شخصی و اجتماعی خود هستند و این ویژگی شخصیتهای فیلمهای نولان است. پس نتیجه میگیریم که فیلمهای نولان را حتما باید دید. گوش به زنگ باشید. شاید شبکه 3 یک بار دیگر شوالیه تاریکی را نشان داد.
مترجم : هومن اصلانی
منبع: moviestar
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
