2جوان مصدوم؛ امید ژیمناستیک ایران

ژیمناستیک به عنوان یکی از جذاب‌ترین و مفیدترین ورزش‌ها، متاسفانه هیچ‌گاه در کشور ما جایگاه بایسته خود را پیدا نکرده و موفق به کسب مدال‌های ارزشمند جهانی و حتی آسیایی نشده است. سطح ژیمناستیک در آسیا آنقدر بالاست که در رقابت‌های چند روز پیش قهرمانی جهان در روتردام هلند، چین و ژاپن، بار دیگر به ترتیب صاحب عناوین قهرمانی و نایب قهرمانی شدند.

البته کره جنوبی در همین مسابقه‌ها تنها عنوان هفتمی را به دست آورد ولی به هر حال شرایط به گونه‌ای پیش می‌رود که بنابر نظر مسوولان، اندک بختی برای مدال‌آوری ورزشکاران ایرانی در بازی‌های آسیایی وجود ندارد و تنها امید کشورمان، حضور یکی، دو ژیمناست در بین چند نفر راه یافته به فینال در یکی، دو رشته از جمله پرش خرک و دارحلقه است.

تیم ملی ژیمناستیک که پس از شرکت در بازی‌های آسیایی 1974 تهران، 1998 بانکوک تایلند و 2006 دوحه قطر، چهارمین حضور خود در بازی‌های آسیایی را در 2010 گوانگجو تجربه می‌کند با ترکیب 6 نفره حاضر در رقابت‌های جهانی روتردام هلند پا به گوانگجو می‌گذارد تا در همه اسباب با تیمی کامل حضور پیدا کند. این تیم نتایج چندان امیدوارکننده‌ای در رقابت‌های قهرمانی جهان نداشت و با کسب عنوان سی و هشتمی تیمی در بین 73?کشور، به کار خود پایان داد.

در بخش انفرادی هم در حالی که محمد رمضان‌پور و هادی خناری‌نژاد به عنوان دو چهره شاخص تیم ملی دچار آسیب‌دیدگی‌های مهمی بودند، اما این دو چهره 22 و 20 ساله، بهترین نتایج را برای کشورمان به دست آوردند و در‌حالی‌که دیگر ملی پوشان جدید و بی‌تجربه ما حائز رتبه‌های حدود 100 تا 232 اسباب مختلف شده بودند آنها در یکی، دو رشته مثل پرش خرک و دارحلقه، صاحب رتبه‌های سی‌و‌چهارمی‌و‌سی‌و‌هشتمی نیز شدند.

محمد رمضان‌پور، ژیمناست اردبیلی ـ که یک ماه قبل در رقابت‌های جام جهانی جمهوری چک، صاحب مدال برنز پرش خرک شده بود ـ درباره حضور تیم ملی در بازی‌های آسیایی گوانگجو به جام‌جم می‌گوید: به هر حال تیم ایران در رقابت‌های اخیر قهرمانی جهان با میانگین سنی حدود 20 سال، یکی از جوان‌ترین تیم‌های دنیا بود و اگر فیزیوتراپی‌ها و روند درمانی من و هادی خناری‌نژاد به خوبی پیش برود هرچند نمی‌توانیم فعلا انتظار مدالی داشته باشیم ولی مطمئن باشید از اعتبار نام ایران دفاع خواهیم کرد. در قسمت انفرادی هم شخصا قول می‌دهم در حضور قهرمانان نامی دنیا که در بازی‌های آسیایی حاضرند در بخش قهرمان قهرمانان و پرش خرک، به فینال صعود کنم.

غلامعلی پیر ایرانی دبیر پیشین فدراسیون ژیمناستیک هم با اشاره به حذف ژیمناستیک ایروبیک از بازی‌های آسیایی و حضور صرف ژیمناستیک موسوم به هنری می‌گوید: ما در ایروبیک از قدرت‌های دنیا محسوب می‌شویم ولی در ژیمناستیک هنری حتی اگر خودکشی هم بکنیم در حضور ژیمناست‌های بزرگ دنیا و کشور‌هایی مثل چین که پیشینه‌ای 1800 ساله در این رشته دارند نمی‌توانیم فعلا صاحب مدال شویم. واقعیت این است که در دوره‌های گذشته به صرف این‌که قهرمانانمان در طول عمر قهرمانی خود، حضور در بازی‌های آسیایی را هم تجربه کرده باشند آنها را بعضا به این رقابت‌ها اعزام کردیم که یکبار در دوحه توسط بابایی در یکی از اسباب به جمع 8 نفر فینال هم رسیدیم ولی امسال امیدواریم در دو رشته پرش خرک و دارحلقه این اتفاق تکرار شود تا پیشرفت این رشته به چشم آید. اما حسین طاهرخانی، برترین ژیمناست دهه‌های 60 و 70 ایران و سرمربی کنونی تیم ملی امید بیشتری به شاگردانش دارد و می‌گوید: من مطمئنم اگر روند درمانی خناری‌نژاد و رمضان‌پور به خوبی پیش برود حتما در پرش خرک و دارحلقه خواهیم درخشید و حتی در حرکات زمینی هم می‌توانیم در صورت لغزش حریفان، در جمع برترین‌ها قرار بگیریم، چون عملکرد بچه‌های جوان ایران را در بین برترین چهره‌های دنیا در رقابت‌های جام جهانی مسکو و چک دیده‌ام. به هر حال واقعیت این است که علاوه بر چین، ژاپن و کره جنوبی که 3?قدرت شاخص دنیا محسوب می‌شوند کره شمالی، قزاقستان و ازبکستان هم دارای قهرمانانی با پیشینه کسب مدال‌های جهانی هستند و تیم ما با میانگین سنی پایین و نفراتی که فاقد تجربه شرکت در میدان‌های آسیایی هستند، در سطح تیم‌هایی چون تایوان، تایلند و سوریه است. خوشبختانه روحیه این جوانان بازسازی شده است و آنها به سطح آمادگی خوبی رسیده‌اند. ضمن این‌که رفته‌رفته داوران و قهرمانان سایر کشورها نیز با آنها آشنا شده‌اند که این نیز می‌تواند به نفع ما محسوب شود.

ژیمناستیک ایران فاصله زیادی تا رسیدن به قافله صدرنشینان جهان و آسیا دارد و در این مسیر طولانی ناچار است به درخشش‌های نسبی نیز راضی و دلخوش باشد، اتفاقی که امیدواریم در گوانگجو رخ دهد.

مجید عباسقلی
گروه ورزش