تیتراژ، سلیقه فخیم‌زاده نیست

همه اینها مخاطب ساختمان 85 را تشویق خواهد کرد تا قسمت‌های بعدی سریال را به تماشا بنشیند؛ البته با توجه به این نکته که هنوز بازی بازیگرانی مانند رویا نونهالی و خود فخیم‌زاده آغاز نشده است و آنها در قسمت اول سریال معرفی نشدند. ساختمان 85 سریالی اجتماعی است که قرار است آدم‌هایی را به نمایش بگذارد که به زندگی سالم اعتقادی ندارند. تجربیات و ذکاوت فخیم‌زاده باعث شده تا همه این امتیازات نصیب ساختمان 85 شود. همه ما می‌دانیم که فخیم‌زاده به همه ارکان سریال‌سازی اشراف و به همه جزئیات سریالش نظارت کامل دارد؛ مثلا می‌داند که آهنگساز باید برای سریالی مانند ساختمان 85 چگونه موسیقی بسازد که با ریتم و داستان سریال همخوانی داشته باشد. شاید به همین دلیل است که بیننده با دیدن تیتراژ اول و آخر سریال ساختمان 85 متعجب می‌شود و احساس می‌کند که فخیم‌زاده به این بخش کارش نظارتی نداشته است. تیتراژ اول روی ساختمانی حرکت می‌کند که سایه کشت و کشتار روی پرده‌هایی که از پنجره‌های آن آویخته شده‌اند، دیده می‌شود. سایه‌هایی بی‌روح که موسیقی تیتراژ هم نمی‌تواند به آنها جان و رنگی ببخشد. سریال‌های فخیم‌زاده از آن دست سریال‌هایی هستند که مخاطب دوست دارد تیتراژ آنها را ببیند اما موسیقی تیتراژ پایانی ساختمان 85 اصلا این رغبت را در بیننده به وجود نمی‌آورد. موسیقی این بخش از سریال بیشتر شبیه سریال‌های تاریخی است تا یک سریال شهری و پلیسی. با همه اینها فقط یک قسمت از سریال ساختمان 85 روی آنتن رفته است و فخیم‌زاده تاکنون ثابت کرده که به رضایت مخاطبان از کل سریال احترام می‌گذارد.

طاهره آشیانی / گروه رادیو و تلویزیون