مسابقه قرآنی سوره کهف 1444

آیات 78ـ‌ 77: مردم از دادن غذا به موسی و خضر(ع) امتناع کردند، ولی خضر(ع) به تنهایی دیوار خراب را مجانی تعمیر کرد. تنوع در مکان برای آموزش‌های جدید، یک ارزش است. آنان که از مهمانانی غریب پذیرایی نکنند، قابل نکوهش‌اند.

بی توجهی مردم، در کار ما تأثیر منفی نگذارد.

انبیا گاهی در شدت نیاز به سر می‌برند. کرامت انسانی می‌گوید که در حد ضیافت پذیرایی کنید. گرچه نیازمندان به حداقل قناعت کنند. باید نواقص را اصلاح و تعمیر کرد. اولیای خدا اهل کینه نیستند.

پیامبران بر مال و جان مردم ولایت دارند. کار برای خدا بدون مزد، عیب نیست. کار کردن و اجیر شدن ننگ نیست. تاویل به معنای ارجاع و بازگشت دادن است. هرکس قدر وصال را نداند، گرفتار فراق خواهد شد. هرچه سریع‌تر ابهام ذهنی دیگران را برطرف کنیم. حوادث ظاهری گاهی جنبه باطنی هم دارند.

آیات 81 ـ‌ 79: حضرت خضر (ع)، کشتی را به گونه‌ای سوراخ نکرد که بدون استفاده باشد بلکه بنا به مصلحت، آن را معیوب ساخت. اسرار ناگفته روزی آشکار می‌شود. شخص حکیم، هرگز کار لغو نمی‌کند. افراد متعهد، باید حافظ حقوق و اموال محرومان باشند.

مشارکت در سرمایه و کار، در ادیان قبل بوده است. حاکمان غاصب را باید از دست یابی به اموال مردم محروم کرد. طاغوت‌ها به کم راضی نیستند و به فقرا و سرمایه‌های اندک هم رحم نمی‌کنند. مرگ فرزند، بهتر از آن است که بد عاقبت و موجب فساد گردد. خداوند به پدر و مادر با ایمان عنایت خاص دارد. فتنه‌ها را باید شناخت و از ریشه خشکاند. طغیان زمینه کفر است.

اراده مردان خدا، اراده خداوند است. اولیای خدا در اندیشه آینده مردم هستند. گاهی گرفتاری مؤمنین، حفظ ایمان و عقیده آنان است. اگر خداوند چیزی را از مؤمن گرفت، بهتر از آن را به او می‌دهد. از بین رفتن فرزند ناصالح و جایگزینی فرزند صالح، جلوه‌ای از ربوبیت است. پاکی و محبت به والدین ارزش است و نه دختر یا پسر بودن فرزند.

آیه 82: طبق احادیث، لطف خدا مخصوص فرزندان بی‌واسطه نیست، بلکه در نسل‌های بعدی هم تأثیر دارد و نیکوکاری اجداد، موجب عنایت خدا به ذریه آنان می‌شود. کودک نابالغ هم می‌تواند مالک باشد، لکن شرط تصرف در مال، توانمندی و رشد است.

ذخیره سازی ثروت برای فرزندان، جایز است. زراندوزی بدون انفاق ممنوع است. حفاظت از اموال یتیمان، واجب است. کارهای خوب پدر، در زندگی فرزندان اثر دارد. خضر(ع) پیامبر بود.

در برخی مواقع حوادث دارای تحلیل و تفسیر عمیق و در مسیر رشد انسان می‌باشند. هدف این دوره رشد موسی(ع) بود. در برابر خداوند باید مؤدب بود. اراده اولیای خدا، اراده خداوند است.