سپاهان در اندیشه سنت‌شکنی

1ـ حفظ کادر فنی فصل گذشته: امیر قلعه‌نویی فصل گذشته به هر شکل ممکن توانست سپاهان پرستاره را با اقتدار به عنوان قهرمانی برساند. هرچند بعد از پایان فصل و تحولات منجر به تغییر مدیرعامل استقلال و آمدن علی فتح‌الله‌زاده، قلعه‌نویی در آستانه بازگشت به استقلال قرار داشت؛ ولی سپاهانی‌ها خوش‌شانس بودند که چند روز قبل از آمدن فتح‌الله‌زاده، قرار داد داخلی محکمی با سرمربی خود بسته بودند و توانستند او را حفظ کنند. به طور طبیعی آشنایی کامل قلعه‌نویی با فضای باشگاه، امکانات و بازیکنانش می‌تواند عامل مهمی در حفظ اقتدار سپاهان باشد.

2ـ حفظ ستاره‌های فصل قبل: سپاهانی‌ها به لطف بودجه قابل توجهی که دارند، موفق شدند بجز عمادرضا، تمام نفرات اصلی خود را در لیگ نهم همانند سیدمهدی رحمتی، هادی عقیلی، سیدجلال حسینی، مهدی کریمیان، احمد جمشیدیان، احسان حاج‌صفی، ابراهیم توره و محرم نویدکیا حفظ کنند و بدیهی است که در این شرایط کادر فنی این تیم کمترین زمان ممکن را صرف هماهنگی کرده و بیشترین برنامه‌های خود را معطوف به برطرف کردن نقاط ضعف و افزودن بر توان تیمی خواهد کرد.

3ـ جذب ستاره‌های جدید و پرتعداد: خیلی‌ها انتظار نداشتند سپاهان با توجه به نفراتی که در اختیار دارد، ریخت و پاش چندانی در فصل نقل و انتقالات انجام دهد؛ ولی به مصداق حکایت دارندگی و برازندگی سپاهان آنقدر بازیکن گرفت که به جرات می‌توان گفت حالا زردپوشان اصفهانی به اندازه 2 تیم ستاره دارند. فابیاد جانواریو، هاشم‌ بیگ‌زاده و بخصوص خسرو حیدری از استقلال، رضا ناصحی و محمدحسن رجب‌زاده از ابومسلم، یانوش میلار از پاختاکور ازبکستان و بالاخره جواد کاظمیان لژیونر برگشتی از امارات، نفراتی هستند که سپاهان به خدمت گرفت تا با توجه به مجموعه عوامل، سپاهانی‌ها عملا هیچ توجیهی برای ناکامی یا ناکامی‌های احتمالی نداشته باشند.

روزی که امیر قلعه‌نویی پس از قهرمانی در لیگ نهم، رودرروی عادل فردوسی‌پور در برنامه پرمخاطب «نود» نشست، بصراحت از علاقه وافر خود به سیستم منسوخ 2ـ 5 ـ3 گفت و مدعی شد اگر دو پیستون خوب داشته باشد، در لیگ دهم سپاهان را با این شیوه به میدان خواهد فرستاد، چون سیستم 2ـ 5 ـ3 مزایای زیادی در فاز تهاجمی دارد. با توجه به نفرات جذب شده سپاهان می‌توان انتظار داشت که قلعه‌نویی به وعده خود عمل کرده و سپاهان را با 2ـ 5 ـ3 وارد عرصه لیگ برتر کند، چون او هم‌اکنون در پیستون راست، جواد کاظمیان، مهدی جعفرپور و مهم‌تر از آنها خسرو حیدری را در اختیار دارد و در پیستون چپ هم در کنار احسان حاج‌صفی می‌تواند از هاشم بیگ‌زاده و رضا ناصحی هم استفاده کند و در این حالت، هیچ مشکلی برای استفاده از سیستم مورد علاقه ژنرال اسبق آبی‌ها در تیم سپاهان دیده نمی‌شود. سپاهان در حال حاضر در ترکیه اردوی خود را برقرار کرده و فارغ از هیاهوی جام جهانی و همچنین حواشی داخلی مشغول تمرینات آماده‌سازی خود است؛ ولی به نظر می‌رسد این تیم چند ایراد جزیی دارد که برطرف نشدن آنها ممکن است در طول فصل مشکلات عدیده‌ای را گریبانگیر سپاهان کند.

1ـ نبود دروازه‌بان ذخیره: داشتن یک دروازه‌بان خوب برای هر تیم فوتبال، یک امتیاز مهم و ویژه محسوب می‌شود و سپاهان هم فصل گذشته با حضور درخشان سیدمهدی رحمتی، از این امتیاز نهایت استفاده را برد. رحمتی با تمدید قراردادش همچنان در جمع زردپوشان حاشیه زاینده‌رود حضور دارد؛ ولی با جدایی رحمان احمدی هم‌اکنون سپاهان فاقد یک ذخیره مطمئن است. بدون شک امیر قلعه‌نویی بهتر از خیلی‌ها می‌داند که مصدومیت در فوتبال یک امر اجتناب‌ناپذیر است و دروازه‌بان بیش از بقیه نفرات در معرض این خطر است و حالا باید دید که ژنرال برای قوت قلب خود روی نیمکت و برای جانشینی احمدی، چه گزینه‌ای مدنظر دارد.

2ـ فقدان هافبک دفاعی تخصصی: سپاهان در فصل گذشته هم فقط شاهین خیری را به عنوان یک هافبک دفاعی تخصصی در اختیار داشت که البته او هم چهره چندان درخشانی از خود نشان نداد؛ ولی درخشش بقیه نفرات و قدرت تیمی باعث شد ضعف خیری خیلی به چشم نیاید. حالا خیری از سپاهان به ذوب‌آهن کوچ کرده و دیگر هیچ هافبک دفاعی متخصص در این تیم دیده نمی‌شود. آیا قلعه‌نویی از بین مهدی کریمیان و احمد جمشیدیان، یکی را به این منطقه حساس می‌کشاند یا به‌رغم تکذیب باشگاه سپاهان، آندرانیک تیموریان هم جذب سپاهان می‌شود تا جمع کهکشانی‌های لیگ ایران جمع شود؟

همان‌طور که اشاره شد، در تاریخ 9 ساله لیگ برتر هیچ تیمی نتوانسته طی 2 دوره پیاپی قهرمان لیگ برتر شود؛ ولی با تدارکی که سپاهان برای لیگ دهم دیده و نفرات سرشناسی که به جمع ستاره‌های فصل گذشته‌اش اضافه کرده، به هر شکلی که بخواهیم محاسبه کنیم، این تیم بخت نخست قهرمانی در این رقابت‌هاست و در این بین هر گونه لغزشی چه در لیگ، چه در جام حذفی و چه در لیگ قهرمانان آسیا از این مجموعه متمول، مقتدر و پرستاره قابل پذیرش نیست. آیا سپاهان پتانسیل موفقیت در هر 3 عرصه و ظرفیت روحی تحمل فشار بالای انتظارات و توقعات را خواهد داشت؟