به جای سیبل به دبیر فدراسیون تیر زدم

 نجمه آبتین پس از حدود 6 ماه به یک تیرانداز ماهر تبدیل شد و به تیم ملی کشورمان راه یافت. او موفق شد در این مدت چندین بار قهرمان ایران شود و در مسابقات بین‌المللی نیز نتایج درخشانی کسب کند. بزرگ‌ترین افتخار او حضور در مسابقات المپیک پکن است که به گفته خودش عظمت این مسابقات را هیچ‌گاه فراموش نمی‌کند. او در مسابقات المپیک پکن 2008 هرچند نتوانست مقام قابل توجهی به دست بیاورد، اما حضورش تجربه‌ گرانبهایی برای او به ارمغان آورد. آبتین بعد از مسابقات المپیک پکن می‌خواست این ورزش را کنار بگذارد و تنها مربی باشد، اما تشویق‌های همسرش ـ که او هم ورزشکار است ـ باعث شد از این تصمیم صرف‌نظر کند و همچنان به عنوان ورزشکار در این رشته حضور پیدا کند.

در‌حال‌حاضر او هم مربی است و در ورزشگاه طرشت به شاگردانش تیر و کمان یاد می‌دهد و هم به عنوان یک ورزشکار 28 ساله در حال سپری کردن اردوهای ملی است تا در مسابقات آسیایی گوانگجو برای کسب مدال بجنگد. آبتین درباره یکی از مهم‌ترین حادثه‌های زندگی‌اش می‌گوید: «برای شرکت در مسابقات جایزه بزرگ در حال آماده‌سازی خودم بودم و چند مرحله اردو را هم پشت سر گذاشته بودم و هر روز 500 تیر به سوی سیبل پرتاب و فکر می‌کردم دیگر هیچ‌گاه تیرم به خطا نمی‌رود. اما یک روز صبح در حال تیرانداختن بودم که یک تیرم از روی بی‌دقتی از سیبل دور شد و فکر کردم به دیوار یا درخت برخورد کرده است، اما بعد از چند ثانیه به اتفاق دیگر بچه‌ها صدای
یک‌نفر را شنیدیم که کمک می‌خواست. با ترس و وحشت بچه‌ها خودشان را به آن فرد مصدوم رساندند و دیدند که همان تیر در پاشنه پای دبیر فدراسیون فرو رفته است. اول وحشت کردم، اما بعد دیدم که تیر به قسمتی از پا برخورد کرده است که در کفش بوده و خدا را شکر کردم. دبیر فدراسیون هم چیزی نگفت و حتی نپرسید که این تیر را چه کسی زده است. او چند هفته با پای زخمی راه می‌رفت و من عذاب می‌کشیدم، اما یک‌بار‌هم به من نگفت که در تیر انداختن دقت کن. بعد از آن هر موقع می‌خواهم تیر بندازم، دقت می‌کنم. خوشبختانه این قضیه به خیر گذشت و من همچنان می‌توانم با عشق و علاقه به این ورزش ادامه دهم و هر روز از آن لذت ببرم.