دانستنیها

حال برای شنیدن صدایی که ضبط شده است دوباره همان نوار را در دستگاه قرار داده و آن را به گردش درمی‌آوریم. در اینجا نیز علائم برق ضبط شده روی نوار دوباره به دستگاه پس داده می‌شود. این جریان نوسان‌د‌ار مجددا در دستگاه به صدایی مشابه آنچه که قبلا ضبط کرده بود، تبدیل شده و تقریبا همان صدا را باز پس می‌دهد.

یکی از امتیازات نوار نسبت به صفحه گرامافون آن است که نوار را می‌توان اصلاح کرد یعنی چنانچه قسمتی از نوار خراب شده یا بد ضبط شده باشد می‌توان آن را حذف یا اصلاح نمود و همچنین می‌توان به جای نوار حذف شده نوار جدیدی را قرار داد یا نواری را دنباله نوار دیگری وصل نمود. در اوایل نمی‌توانستند از نوار پر شده استفاده کنند یعنی نمی‌شد که نوار را در دستگاه ضبط صوت گذاشت و مستقیما از آن صدا را شنید. برای این کار لازم بود که صدا را بر روی یک صفحه گرامافون انتقال دهند. برای این کار صدایی را که قبلا روی نوار ضبط شده بود، سوزنی را به ارتعاش درمی‌آورد و این سوزن هم شیارهایی روی یک صفحه نرم مخصوص ایجاد می‌کرد. صفحه‌ای که بدین گونه ضبط می‌گردید، صفحه مادر نامیده می‌شد که بعدا از روی این صفحه، صفحه‌های دیگری را پر می‌ساختند که این کار نیز به کمک حرارت بخار آب و فشار انجام می‌گرفت.

در ابتدا قرقره‌های سیمی ‌کار نوار ضبط صوت را انجام می‌داد. سپس نوارهای فلزی اختراع گردید که نتیجه نسبتا خوبی را دربرداشت.

در ایستگاه‌های رادیویی بعضی کشورها به نوعی دستگاه‌های ضبط صوت بسیار جالب وجود دارد که با نوارهای پلاستیکی کار می‌کرد. بنابراین کشورهای غالب پی بردند از پلاستیک نوار مغناطیسی برای ضبط صدا به وجود آورند و از اینجا بود که تحولی عظیم در امر ساخت و تولید دستگاه‌های ضبط صوت پدید آمد.

چنانچه می‌دانید این نوار را می‌توان ده‌ها بار مورد استفاده قرار د اد بدون آنکه در آن خراشی پدید آید یا خراب و فاسد شود. زیرا ضبط صدا روی نوار به طریق علائم برقی (جریان نوسان‌د‌ار الکتریکی) انجام می‌گیرد و این علائم به صورت ذرات فلزی روی نوار مغناطیسی به ترتیب و پشت سرهم قرار می‌گیرند. بنابراین علائم ضبط شده را می‌توان به آسانی از روی نوار پاک کرد. یعنی ذرات مغناطیسی آن را بر هم زد و از نو صدا یا آهنگ دیگری را بر روی آن ضبط نمود.